Garmin vernieuwt en breidt uit: Alles voor jou op een rijtje

Zoals elk jaar komt Garmin rond september met de nieuwigheden voor het volgende sportseizoen. Dit jaar toch wel enkele opvallende vernieuwingen en verbeteringen van de toestellen van het afgelopen jaar. De activity trackers zijn ondertussen een grote familie met opnieuw 3 extra modellen. Op die manier vindt ieder wat wils, specifiek voor zijn of haar gebruik. De Vector pedalen kregen een stevige upgrade, net zoals de Edge. We vatten het even samen voor je:

De nieuwe vivoactive

De Vivoactive 3 is een heel compleet toestel met de looks van de duurdere Fenix reeks. Wie dit horloge koopt weet dat hij alle nieuwste snufjes bezit en een veelzijdig toestel kan inzetten bij welke sport dan ook. Het is een allrounder die perfect dagelijks kan gedragen worden als smartwatch. Naast alle sportfuncties wordt het in de toekomst ook mogelijk om met dit toestel te betalen, men koopt dus veel meer dan een trainingshorloge. Via alle fitheids – en bewegingsdata haal je een coach in huis die je dagelijks monitort en begeleidt. Het toestel is verkrijgbaar vanaf 329.99 euro.

Fitheidsmeter met stijl

De Vivomove is een nieuwkomer in de reeks met een interessante combinatie tussen stijlvol analoog horloge en stappenteller. Voor wie al de andere snufjes niet hoeven is dit een ideale oplossing. Je kan makkelijk jouw slaap en beweging tracken dag per dag en toch loop je met een stijlvolt horloge rond dat weinig wegheeft van een trainingshorloge. Je hebt dit horloge al voor 169.99 euro.

De powerpedaal heruitgevonden

De Vector pedalen hebben toch opnieuw een serieuze verandering ondergaan. Desondanks is de prijs niet gestegen en heb je nu al een 3S versie voor 599.99 euro. De betaalbare powermeter wordt dus nog betaalbaarder! De belangrijkste verandering is het wegvallen van de pods. De montage wordt dus nog eenvoudiger en het oogt ook mooier. Alle technologie zit nu in je pedaal, zonder externe pods of transmitters. De pedalen krijgen bluetooth connectie bovenop de ANT+, waardoor je eenvoudig en snel kan synchroniseren met Garmin Connect. Verder gaat ook de nauwkeurigheid er op vooruit van +- 2% naar +- 1%.  Een stevige vernieuwing van de vector 2 die we positief onthalen!

De Edge update

De Edge 1000 krijgt een update en wordt nu de Edge 1030. Het meest geavanceerde toestel uit de Edge reeks blijft de vernuftige elementen uitbreiden. Qua trainingsfunctionaliteiten blijft het meeste gelijkaardig. Echter popularity routing, Strava live segmenten en voorgeladen TrainingPeaks Connect IQ app zorgen voor een complete fietsbeleving waarbinnen communicatie ook steeds meer aandacht krijgt. Je kan nu tijdens je training berichten beantwoorden of communiceren tussen Edge toestellen onderling via Rider to Rider berichtenfunctie. Hierdoor kan je makkelijk veilig op pad in grote groep én pech of problemen een stuk vlotter signaleren. Ook de Grouptrack functie zorgt dat in contact blijven met jouw fietspartners makkelijker is dan het ooit was. Het toestel kost 599.99 euro en krijgt een meer aerodynamische bevestiging waarop ook een extra battery pack kan gemonteerd worden. Handig als je je toestel niet dagelijks kan opladen op meerdaagse tochten bijvoorbeeld.

Word een betere zwemmer!

Onderstaande video lijkt op het eerste zicht om te lachen, maar dat is het helemaal niet. Eric Moussambani werd toegelaten tot de Olympische Spelen in Sydney (2004) via een wildcard voor ontwikkelingslanden zonder trainingsfaciliteiten. Zijn tijd was niet om over naar huis te schrijven, maar zijn volharding een mooi voorbeeld voor velen. De Olympische gedachte werd hier eer aan gedaan. Toch wil ieder van ons liever winnen dan deelnemen, al kan winnen vele vormen aannemen. De finish van een event halen is evenzeer winnen als uit het verbeteren van jouw vorige tijd op een bepaalde afstand of het halen van een podium.

Is jouw tweede 50 meter zwemmen ook altijd een stuk minder goed dan jouw eerste, of slaag je er voorlopig niet in om je zwemtijden te verbeteren? Dan wordt het tijd om te werken aan je techniek, de belangrijkste factor voor een goede zwembeurt in eender welke discipline of sporttak met zwemmen als onderdeel. Onze zwemcoach Stefaan Maene, eveneens met Olympische ervaring, helpt je met passie en ervaring verder om je techniek te optimaliseren.

Blijf niet bij de pakken zitten en zet in deze winter de eerste stap richting progressie naar volgend seizoen toe, Eric deed hetzelfde. Vier jaar later zwom hij in aanloop naar de Spelen tijden die onder de 57sec doken!

Enkele ervaringen van sporters die de stap reeds hebben gezet:

Matthias K. : Ondertussen een paar maand bezig met de wekelijkse trainingen bij Stefaan Maene.
Niet alleen een zeer leuke sfeer en professionele begeleiding maar ook lastige pittige techniek trainingen.
Mijn tijden zijn ondertussen van 40min op 1900m in de halve triatlons naar 34min op 1900m.
Hard work pays off!

Jan H. : De zwemlessen die Stefaan geeft zijn georganiseerd in kleine groepen, waardoor ze heel persoonlijk zijn. Er is steeds interactie met de trainer tussen de oefeningen door en de oefeningen zelf zijn aangepast aan het niveau dat je hebt als zwemmer. Na elke oefening krijg je duidelijk feedback over wat goed was en wat beter kan. Ook na de les is Stefaan er voor nog een aangename babbel.

Peter C. : Sinds ruim één jaar volg ik technieklessen onder de leiding van Maene Stefaan om zo mijn techniek crawl  te verbeteren. Wetende dat ik 2jaar terug geen 25m crawl kon zwemmen en amper enkele honderden meters schoolslag, sta ik vandaag mede door Stefaan al vrij ver. Stefaan werkt enorm persoonsgebonden, evalueert elke zwemmer individueel en geeft elke zwemmer ook aandachtspunten en werkpunten mee. Tijdens de lessen wordt er voldoende tijd genomen voor elke zwemmer en wordt ook elk niveau zwemmer aanvaard, wat voor mij persoonlijk zeer aangenaam was. De lessen gegeven door Stefaan zijn top en zeker voor iedereen een serieuze meerwaarde. Ik sta persoonlijk vandaag veel verder dan gehoopt (reeds 2 kwarttriatlons achter de rug) en hoop ik nog heel veel evolutie te maken onder Stefaan zijn begeleiding !

Sofie P. : Vorige zomer hebben onze kinderen zwemles van Stefaan gekregen. Ze hadden niet altijd zin maar toch wist Stefaan hen telkens te motiveren en hebben ze heel wat uit de lessen geleerd. Remi oefende nadien het meeste verder en heeft de techniek echt onder de knie. Ik ben super tevreden,  er volgen zeker nog meer lessen! 

Geert S. : Reeds 10-tallen jaren ga ik ieder week mijn 100-tal baantjes trekken. Af en toe gaat mijn dochter Marthe (11 jaar) mee en moet ik vaststellen dat zij mij vlotjes voorbij zwemt. Wellicht zit haar mooie zwemtechniek, die ze al een paar jaar aangeleerd krijgt bij IKZ, daar voor veel tussen. Via IKZ kwam ik in contact met haar trainer Stefaan Maene. Hij gaf me een korte uitleg over zijn aanpak via Pulso. Kort daarna spraken we af voor een drietal trainingssessies in het Olympiabad te Brugge, samen met nog twee andere collega’s. We begonnen met een individuele video-analyse en een opvolgingsgesprek. Uit deze analyse heb ik veel bijgeleerd. De ligging in het water, het insteken van de armen, het ademhalen etc. kwamen aan bod. Het is vooral het zien van je eigen fouten en de bewustwording ervan, die mij in de daaropvolgende en huidige zwemsessies beter laten zwemmen. Het is de ideale beginbasis voor een verder verbetering van jouw eigen zwemtechniek (en vergt eigenlijk maar een kleine inspanning).

De lessen gaan steeds door op dinsdag en donderdagavond. Voor inschrijven of meer informatie rond zwemtechniek: Stefaan.Maene@pulso-preventielab.be

Go for it!

Sportvoeding praktisch toegepast: Terugblik op Challenge Almere.

Zowel coach Bart als coach Matthias van ons sportmedisch centrum namen op 9 september deel aan de Challenge Almere. Bart werkte de full distance triatlon af, terwijl Matthias het fietsnummer voor zijn rekening nam in de Tritogether Full Distance. Beide coaches deden het goed: Bart haalde de zilveren medaille in zijn age group (EK long distance ) en Matthias behaalde met het team ( zwemmer Jonas Devos en loper Tom Toye) de gouden plak bij de trio’s op de long distance. Om jullie een praktische kijk te geven op voeding in triatlon hebben we even nagegaan hoe zij de 4e discipline in hun wedstrijd nu juist hebben aangepakt.

  • Matthias: 180 km bike in 4u51

eerste uur: 300ml isotonic appel (18g KH) + mealbar Svensson (24g KH)

tweede uur: 300ml isotonic appel + energy gel banaan (30g KH) + mealbar Svensson

derde uur: 300 ml isotonic appel + energy gel cola (30g KH)

vierde uur: 300 ml isotonic appel + energy gel booster munt (30gKH +35mg cafeïne)

laatste 50′: 300 ml isotonic appel + energy gel finale spicy coffee (30g KH +75mg cafeïne)

Totaal: 1.5L vocht en in totaal 256g koolhydraten (= +- 53g KH/u). Dit is net onder de basisrichtlijn van 60g per uur.

” Gezien de temperatuur en natte omstandigheden koos ik ervoor om minder dan 500ml per uur te drinken, maar wel voldoende energie te voorzien via voeding. Op het einde van de race koos ik voor gels met extra caffeïne om de mentale focus te behouden. Alle producten testte ik eerder op training en dus wist ik dat mijn maag dit perfect aankon. Op deze manier kon ik zelf al mijn voeding voorzien en hoefde ik niets aan te nemen aan de bevoorradingen. Ik nam enkel aan de voorlaatste bevoorrading nog een bidon isotonic voor de zekerheid, maar heb hier uiteindelijk niet meer van gedronken. Door een goed ontbijt op zaterdag en stevige pastamaaltijd op vrijdag, gecombineerd met 53g Kh/u kon ik een perfect vlakke tijdrit afwerken met een perfect gelijk tempo in 1e & 2e ronde, zonder terugval door ondervoeding of vochtverlies.

 

  • Bart: 3,8 km zwem, 180 km bike, 42 km run in 9u22

Zwemmen: Net voor de start 1 Svensson Energygel Cola (30 gr KH)

Fietsen: 2 rondes van 90 km

  •  Drinken
    • Bij de fietsstart had ik 2x750ml Svensson Isodrink Apple mee + 1 bidon waarin siroop Svensson Isodrink Apple zat om nog eens 8 bidons Isodrink te maken gecombineerd met het water dat ik telkens aannam in de bevoorrading.
    • De laatste bidon was niet helemaal leeg. Gezien de natte en koude omstandigheden heb ik minder gedronken als vooropgesteld. Mede ook door frequente drang om te urineren.
    • In totaal 5 bidons van 750 ml Isodrink gedronken: 5×45 gr KH = 225 gr KH.
    • In totaal 6 L gedronken tijdens het fietsen (Isodrink + water)
  • Voeding (240 gr KH)
    • KM 20:   2 sneden peperkoek  met Parelsuiker (30 gr KH)
    • KM 40:    1 Svensson Energygel Cola (30 gr KH)
    • KM 60:   2 sneden peperkoek  met Parelsuiker (30 gr KH)
    • KM 80:    1 Svensson Energygel Booster Red Fruit  (30 gr KH+35 mg Caffeïne)
    • KM 100:   2 sneden peperkoek  met Parelsuiker (30 gr KH)
    • KM 120:    1 Svensson Energygel Cola (30 gr KH)
    • KM 140:   2 sneden peperkoek  met Parelsuiker (30 gr KH)
    • KM 165:    1 Svensson Energygel Booster Mint Cola (30 gr KH+35 mg Caffeïne)
  • Tijdens het fietsen had ik hierbij continu een goed gevoel en verschilde 2de ronde versus 1e ronde maar 1 watt gemiddeld.
  • Samenvattend:  Op 4u56 fietsen dronk ik 6L en nam ik 465 gr KH in = 1.2 L / uur en 94 gr KH / uur  = aan de bovengrens van wat aanbevolen wordt! Met het zwemmen meegerekend zit dit binnen de norm.

Lopen: 6 ronden van 7 km

  • In totaal 235gr KH en 3,5 L gedronken =  70 gr KH/uur en 1 L/ uur = nog steeds prima wat betreft koolhydraten maar wat betreft vocht eerder weinig.  Gezien natte en koude omstandigheden niet in de problemen gekomen.
    • In ronde 2-3-4 kreeg ik in de coach zone  bidon met 500ml cola afgelengd met water en ontdaan van alle gas. (3×25 gr KH)
    • De eerste 5 ronden nam ik telkens 1 Svensson Energygel (in ronde 3 Booster + 35 mg Caffeïne en in ronde 5 Finale Gel + 75 mg Caffeïne)
    • Per ronde dronk ik nog 5 bekertjes water van 75ml (?)
    • De laatste ronde 1x Cola aanvaard in de bevoorrading (10 gr KH)

In warmere en drogere omstandigheden zou drank ook worden aangevuld met extra zouten (ORS) maar in Almere gekozen om dit niet te doen (regen + ‘maar’ 13 – 16 graden).
In deze omstandigheden wellicht een pak minder gezweet dan ingeschat want heel wat vocht terug verloren door frequent te moeten urineren.  Achteraf gezien had ik misschien minder mogen drinken.

Totaal over 9u22:  78 gr KH / uur en 1 L vocht / uur  – 730 gr KH en 9.5 L vocht + 180 mg Caffeïne

  • Conclusie:

Matthias en Bart kennen een verschil van 25g KH inname per uur. Dit is wel wat te verwachten gezien het feit dat Bart tijdens het fietsen zich al moest voorbereiden op het afwerken van een marathon. Matthias kon daarentegen met een minimum risico op maagklachten de noden voorzien om een koolhydraattekort te voorkomen in het fietsnummer.

Bart dronk ook een pak meer, maar uit de constante drang voor urineren blijkt dat hier zeker wat van af kon. Matthias had meer drankinname vooropgesteld, maar na 1 plasbeurt de beslissing genomen om 500ml per uur af te zwakken naar 300ml. Dit bleek perfect voldoende om een egaal fietsnummer af te werken.

De basisrichtlijnen van 60 tot 90 g KH en 500ml drank per uur zijn dus door beide atleten bij benadering toegepast én aangepast volgens de omstandigheden en eigen gevoel. Beiden hebben jaren ervaring met inname sportvoeding en hebben de producten van Almere vooraf uitvoerig getest, van groot belang voor een geslaagde 4e discipline.

Vragen over sportvoeding? mail gerust onze coaches:

matthias.boetens@pulso-preventielab.be

bart.becquart@pulso-preventielab.be

Smakelijk!

Atleet in de kijker: Wim Lagae verlegt grenzen in langeafstandstriatlon Almere

Luttele seconden overspoelt een koudegolf mijn lichaam, wanneer ik op 9 september 2017 om 7u32 het Weerwater van Almere in duik als een van de 618 deelnemers aan de 35ste Challenge Almere-Amsterdam, het Europees kampioenschap volledige triatlon. Ik popel om een nachtje waken annex rotochtend weg te duwen. Want bovenop het slechter dan voorspelde gure weer, bleek bij de controle van mijn tijdritfiets mijn mobiele bijvuldrinkbus van mijn X-Lab Torpedo Versa 200 gewoon verdwenen. Gestolen! Naast een van mijn marginal gains – veilig en vlug drinken en bijvullen – lag ook mijn te romantische kijk op de triatlonwereld in het water.

Om 7u35 weerklinkt het startschot. Ik bevind me midden de tweede helft van het pak en neem nog de tijd om mijn Garmin in te duwen. De zwemstart verloopt typisch chaotisch: overal zwemmers links en rechts en voor en achter. Hoewel mijn Zoggs Predator Flex zwembrilletje na enkele tientallen meter stevig aangedampt is, blijf ik rustig en veilig doorzwemmen. Dit is mijn 22ste triatlon (sprinttriatlons, kwart triatlons, triatlon 111, drie halve triatlons, …), waarvan slechts driemaal het zwemmen in bad plaatsvond. Sinds mijn eerste triatlon op 1 mei 2015 heb ik dus letterlijk al wat open watertjes doorzwommen en geleidelijk sensoren ontwikkeld om zwemmers nabij te detecteren. Na 400 meter, net voorbij de eerste boei, neem ik de tijd om even in ruglig de damp van mijn zwembril weg te wrijven. Nu zie ik helder afzonderlijke of kleine groepjes zwemmers voor mij. Mijn eerder gevoel dat er veel volk achter mij ligt, wordt aan de tweede boei bevestigd. Ik ben ontspannen en gefocust. Almere, here I come!

Nog opgejaagd door de horrorverhalen van bevroren tenen aan de ontbijttafel, besteed ik extra aandacht aan het agressiever mee bewegen van mijn voeten en tenen. Ik probeer te profiteren in de benen van voorgangers, maar die zwemmen of iets te vlug of meestal te traag. De tijd en meters passeren snel en drie boeien later zetten we langs de kade de tweede zwemronde in. Ik weersta aan de verleiding om halfweg, na 1,9 km zwemmen, mijn tussentijd te checken. Zo neem ik geen risico op een mentaal tikje door een minder dan verwachte tussentijd. Ook tijdens de tweede zwemronde drijf ik efficiënt en ontspannen door het water. Gedreven doorzwemmen is het beste middel om bij slechts 18,5 graden niet af te koelen. Ondertussen worden we ingehaald door de betere zwemmers (met oranje badmuts) van de triatlon halve afstand. Als ongeveer twintigste oranje zwemturbo meen ik Wouter Dhaene te ontwaren, de sympathieke ex-olympische kajakker en een clubgenoot die ik in Almere leerde kennen. Ik fantaseer dat ik hem een kwinkslag toeroep. Mijn moreel staat op zenit, ook omdat de hemel lijkt uit te klaren boven de postmoderne appartementen van Almere. Dit is genieten, niet afzien. Ik pluk nu de vruchten van die ellenlange ochtendlijke zwemtrainingen in augustus (42 zwemkilometers), samen met onze Victor in het Sinbad van Sint-Niklaas.

Voorbij de derde zwemkilometer raken we meer ingesloten door de oranje badmutsen, die driftig hun enige zwemronde willen afronden. Er is nu veel meer golfslag en net zoals tijdens de startmeters zet ik mijn zwemsensoren opnieuw op scherp. In file rond ik mijn prima zwembeurt van 3,8 zwemkilometer af: 1u20’41” (2’07”/100 m). In mijn leeftijdsgroep 50-54 jaar noteer ik de 60ste zwemtijd op 90 deelnemers (454ste/619).

 

 

Wisselkelder

De wissel verloopt chaotisch. Eenmaal op vaste grond blijkt mijn weerinschatting veel te rooskleurig: de gutsende regen voelt ijskoud aan terwijl we enkele honderden meters naar de wisselkelder moeten lopen. Wetsuit losmakend, badmutsen en zwembril afzettend, houd ik aan de toiletten een plasstop, die moeilijk op gang komt. Na de gestolen bijvuldrinkbus ben ik al opgelucht dat aan het onderste kapstokje de juiste rode tas nr. 596 hangt. De tijd tikt terwijl ik wetsuit uittrek, koerstrui, mouwen, windstopper, helm, fietsbril, sokken en rugnummer aantrek en repen en koeken wegstop. Omdat we via een oplopende helling naar de fiets moeten lopen, neem ik schoenen in de hand: geen risico’s op uitglijden of plaatje onder de koersschoen kapot trappen. Nadeel van deze strategie zijn kletsnatte en ijskoude voeten, want het is nog driehonderd meter lopen tot aan mijn fiets. Mijn eerste wissel neemt 10’25” in beslag. Kan Pulso-coach Bart mij eens leren hoe hij zijn wissel in 3’40” klaarspeelt?

 

Niemandsland

Tijdens de eerste vijf smalle aanloopkilometers – gelukkig nog donderdagavond verkend – moet ik toch even acclimatiseren aan de gure neerslag. Gelukkig heb ik drie lagen aangetrokken. Mijn kuitspieren voelen koud en stram aan. Mede door de diepe plassen staat na enkele kilometer triatleet na triatleet een lekke band in de graskant te vervangen, een van mijn persoonlijke nachtmerriescenario’s. In de stressvrije omgeving van mijn man cave heb ik na veel frustraties en lang oefenen eindelijk fluitend leren depanneren, maar ik prevel een schietgebedje opdat de sportgoden mij toch niet vandaag op dit vlak zouden willen tarten.

Via Almere Haven fietsen we langs dijken en kaarsrechte wegen richting Lelystad. Na een heel voorzichtige start met zijwind (slechts 28 km/u gemiddeld in de eerste 10 kilometer) kom ik op dreef. Doelstelling blijft om mijn fietsvetdrempel van 131 hartslag niet te overschrijden om de nodige reserves over te houden voor de marathon.

De combinatie van rugwind, opdrogende wegen en een streepje zon zorgt rond kilometer 45 voor een gemiddelde snelheid van 32 km/u. Aan het keerpunt in Lelystad ligt een MyLaps-mat. Door het contact tussen enkelchip en mat worden de tussentijden live weergegeven via de app en de website.

 

 

Het gepiep is mijn contactmoment met Florian, net op 9 september meerderjarig, die betrokken het thuisfront informeert. Ook vraag ik me telkens af hoe mijn boezemvriend Dominique de evolutie inschat. En het idee dat kennissen uit West-Vlaanderen en het Waasland mij tussendoor traceren werkt erg motiverend. Lang leve de digitalisering!

 

 

Via focus op preventief eten en drinken vliegen de kilometers voorbij. Het handboek long distance triathlon schrijft immers voor om per uur fietsen gedisciplineerd 60 à 80 gram koolhydraten, van vast naar vloeibaar, op te nemen. Volgens coach Bart is het zwemonderdeel enkel het toegangsticket tot het fietsonderdeel, terwijl je tijdens het fietsen op restaurant gaat om gewapend te zijn voor het looponderdeel. En, beste bourgondiërs, wat schafte de pot in de Flevolandse keuken? 3 x 0,75 l High 5 Isotoon Citrus, 50 cl water, 3 PowerBars, 3 Meli honingkoeken, 5 Lucho Dillitos en 2 Sports Control cafeïnegels. Lucho Dillitos? Qué? Kleine, licht verteerbare Mexicaanse sweeties, compact stapelbaar, die 30 gram koolhydraten bevatten. Zonder mijn bijvulsysteem is drinken zoveel tijdrovender. Ik moet een effectieve drankstop inlassen en kom daar ook in de verleiding voor een plasstop aan een toilet van de organisatie – op wildplassen staat een sanctie van uitsluiting. Eer mijn drie lagen uit en aan zijn, zijn weer tientallen seconden voorbij.

 

 

 

Tijdens mijn tweede fietsronde draai ik het gashendel toch een beetje open. Omdat ik het geen prettig vooruitzicht vind om moederziel alleen de autostrade naar Lelystad af te fietsen, moet ik vijftien kilometer naar een mikpunt, altijd veiliger, toe fietsen. De zon breekt door en we kunnen vanaf het keerpunt in Lelystad, km. 135, aftellen tot kilometer 180. Alarm rood vanaf kilometer 165. De samenkoekende donkere wolken veroorzaken hevige regenval en vijf tot zes beaufort stormwind.
Terwijl ik me afvraag of nu Gert Steegmans, dan wel Edward Theuns ooit door een windhoos opgeschept werd, moet ik alle zeilen bijzetten om niet in de graskant van de Gooise Dijk te belanden. Tijdens de stormkilometers geeft mijn Polar nog slechts 23 à 25 km/u aan, nefast voor mijn fietsgemiddelde: het zal nog minstens vijf kilometer duren voor het langverwachte ‘Transition Area’-bord opduikt. De koude regenhagel op mijn kuiten moet het nu afleggen tegen het warme vooruitzicht van de laatste vijf uitrijkilometers. Richting Almere bliksemt het. Het flitst door mijn hoofd dat ik absoluut geen afgelasting van de wedstrijd wil, want ik voel me nog zo fris als een hoentje.

 

Na eindeloze kilometers niemandsland ruik ik de bewoonde wereld en hoor in de verte een speaker en muziek. Nog even genieten van soepele fietsbenen en van de kriebels van ultiem fietsgeluk tijdens de laatste fietskilometer, die naast het loopparcours loopt. Absurd genoeg lijk ik nu even toeschouwer van het looponderdeel van de wedstrijd waar ik zelf aan deelneem. Ik passeer eerst mijn breedgeschouderde coach Bart, die op weg is naar een zilveren Europese medaille in 9u.22m. overall. We wisselen een ‘oe ist’ ‘hoed’ ‘hoed’ uit. Enkele tientallen meters verder steekt hazewind Maarten Seghers een dikke duim op, terwijl hij de ene loper na de andere passeert. Aan de wissel signaleert mijn Garmin dat ik 53 seconden boven de zes uur uitkom op 180 kilometer. In mijn leeftijdsgroep heb ik de 53ste fietstijd op 90 (415/619 deelnemers). Mijn Normalized Power is matig (175), mijn links-rechtsbalans problematisch (43,5%/56,5%) en 38 minuten en danseuse spaart rug en zitvlak, maar remt enorm aerodynamica. In duursport bestaan geen mirakels: je kan nu eenmaal niet super gedoseerd rond de vetdrempel blijven en snel willen fietsen. Ter info: tijdens mijn vijf monstertijdritdeelnames (tijdrit van 122 kilometer in … Almere), met zwakkere fietsduurconditie, bedroeg aan gemiddeld 160-165 HR mijn snelheid gemiddeld 35,5 à 36,3 km/u.

 

 

 

Keep on running

Na 330 meter lopen in de wissel, inclusief fietsstallen en sanitaire stop, haak ik in de vochtige wisselkelder nu de blauwe zak nr. 596 los van het kapstokje. Overal staan of zitten wisselende atleten. Mijn voeten zien grauw en na veel gesukkel trek ik mijn compressie(sokken) en loopgordel aan. Ik stop suikers in mijn extra truitje weg en na een wissel van 10’20” (coach Bart en Maarten klaren deze klus in respectievelijk 2’48” en 2’46” – ook de wisseltalenten blijken niet gelijk verdeeld) zijn we vertrokken voor 6 looprondes van 7 kilometer.

Mijn eerste kilometer haspel ik tussen een enthousiaste menigte af in 6’19”. Joke en Mark, de ouders van Maarten, springen letterlijk een gat in de lucht bij mijn eerste doortocht. Ook aan hen voel ik dat Maarten dé topchrono in zijn carrière aan het realiseren is. Uiteindelijk wordt hij Europees kampioen in de leeftijdsgroep 30-34 jaar met 8u37 en 11de overall (35 pro’s gestart), met de vlugste loopmarathon (2u58) van alle 584 age groupers.

Terug naar de gewone stervelingen: ik werk de volgende vier kilometer af aan 6’30”/km gemiddeld, een bevoorradingsstop – flesjes in de loopgordel met Coca-Cola en water bijvullen – van 30 seconden mee in verrekend. Het weer is nu zonnig, het loopparcours gevarieerd, ambiance alom en de benen blijken nog fris. Marathon lopen, een feest!

Tijdens de zesde kilometer krijg ik acute buikpijn. Oh my god, niet nu. 200 meter later sprint ik naar een ‘Toi Toi’, die gelukkig niet bezet is. Ik moet net niet kokhalzen als ik de deur opensla, maar nood breekt wet. Drie minuten later vervolg ik mijn weg, met een kleiner hartje. Er wordt mij geen tijd gegund om over mijn darmflora te piekeren, want 400 meter verder vliegt een wesp mijn mond binnen en prikt de binnenkant van mijn onderlip. Met een reflex duw ik ze weg vooraleer ze mijn keel kan binnenraken. De afleiding even verder in de aankomstzone is welkom.

Ook de tweede (6’40”/km) en derde loopronde (6’50”/km) gaan relatief vlug voorbij. Ik blijf gefocust op tijdig vaste, vlugge suikers nemen en drink nu alleen nog Coca-Cola. Maag en darmen lijken, net als spieren en gewrichten, goed stand te houden. Ik loop constant in een laag extensieve hartslagzone: 132-135. Het is een vreemd gevoel: ik zie niet echt af, voel me prima (geen hoofdpijn, niet misselijk) maar kan en wil ook niet vlugger lopen. Door de kleinere stapjes die ik zet, doof ik in de vierde (7’20”/km) en vijfde ronde (7’35”/km) langzaam verder uit.

Ik trek me in de aankomstzone enorm op aan de aanmoedigingen van (familie van) Maarten, Bart en EFC ITC’ers. Ook de pa van mijn triatlonaanjager, collega en copain van de lange fietstrainingen Temse-Terneuzen-Temse Jeroen Scheerder (10de in de leeftijdsgroep 40-44 jaar in 9u51) schreeuwt me telkens vooruit: “Volhouden Wim!” Nog meer steun voel ik van het thuisfront. Bij het gepiep op de matten, tweemaal per ronde, weet ik dat Florian mij traceert en Ria informeert. Hoe hard tel ik af tot ik Ria (& Robin) zal kunnen telefoneren en zeggen dat ik veilig en voldaan aangekomen ben? Ook de peptalk-sms van mijn neefje Korneel, enkele uren voor de start, dringt geleidelijk door: “… Al loop je heel traag, zeker niet wandelen want dan is het naar de klxxxx. … Het doet zeer voor iedereen” Terwijl zijn broer Kasper sinds een jaar letterlijk de pannen van het Belgische kwart- en halve triatloncircuit zwemt, fietst en loopt, heeft Korneel de jongste drie jaar uitstekend gepresteerd op de Iron Man Maastricht. Met zijn 9u41 schurkt hij tegen een Iron Man Hawaï-ticket aan. In de lijn van zijn advies loop ik tijdens mijn laatste drie rondes tegen mijn Almere-paradox aan: nog nooit zo traag gelopen tijdens een triatlon en nog nooit zoveel nog tragere triatleten voorbij ‘gelopen’.

De laatste ronde (8’05”/km) sluipt de onverschilligheid binnen. Wellicht te vroeg met suikers gestopt, want sinds kilometer 32 krijg ik alleen nog wat Cola binnen. Ik raak uit the zone. Begon Zulte-Waregem-KvK nu om 20u. of om 20u.30? Zitten Jonathan en Robin klaar voor tv en Victor in het stadion? Zou Florian zijn tenniswedstrijd in Elewijt gewonnen hebben? Raar maar waar, ik voel me prima rond HR 132 maar – klein detail – moet steeds kleinere loopstapjes zetten.

De laatste twee kilometer tel ik noodgedwongen af in stukjes van honderd meter. Mijn slotkilometer van de marathon van Antwerpen, met 5’08”/km toen mijn snelste kilometer, lijkt nu zo ver weg …
Ik finish mijn marathon in 5u04’39”, zeer zwak naar marathonnormen, maar nog treffelijk met een 59ste looptijd op 85 starters aan de marathon in mijn leeftijdsgroep (477/586 startende lopers).

Rond 20u20 mag ik nu eindelijk wel de 180 gradenbocht naar de aankomstbrug aansnijden. 

 

Onder de finishboog van het Europees Kampioenschap Long Distance Triatlon(12u46m.41s”; 54ste/90 age group 50-54 jr.; 444ste/619 overall) voel ik een warme gloed sportgeluk en -opluchting opkomen. Het is me gelukt om buiten mijn comfortzone te treden, zowel qua zelfredzaamheid als vechten tegen de elementen. Ook sportief ruilde ik het vertrouwde kermiskoerscircuit om voor een complexe duursport, waarvoor ik minder getalenteerd ben. Tot een jaar geleden had ik er zelfs niet aan gedacht om ‘finishen in een volledige triatlon’ op mijn bucketlist te plaatsen en, ongelooflijk, nu mag ik dit afvinken. Omdat ik een Harley-Davidson te protserig vind, en een veranda bouwen ook niet echt een optie was, stuurde mijn vijftigersgevoel mij richting triatlonsport. Mag mijn midlife nog even aanhouden?

 

RESULTATEN:  2017 Results Long Distance Almere AG 50-54

Atleet in de kijker: Robin pakt de jongerentrui in de Ronde van Luxemburg.

Sinds mijn 6 jaar ben ik al verzot op wielrennen. De fietsmicrobe blijft hangen, ik ben nu 15 jaar en doe het nog steeds even graag! Bij de miniemen en aspiranten won ik heel wat mooie wedstrijden, ik werd al 1x Belgisch kampioen cyclocross, 2x Belgisch kampioen tijdrijden, 1x west-vlaams kampioen cyclocross, 2x west-vlaams kampioen tijdrijden, 2x west-vlaams kampioen op de weg en nog 2x Vlaams kampioen tijdrijden. Ik slaagde erin al 106 overwinningen te behalen in mijn nog jonge carrière! Bij de miniemen en aspiranten ging ik eigenlijk amper trainen, maar dit jaar ben ik eerstejaars nieuweling en het werd dus stilaan tijd om het iets serieuzer aan te pakken. Vanaf dit seizoen werk ik samen met Matthias en train ik meer gestructureerd. Ik voel me hier goed bij, de benen voelen super en mijn prestaties zijn ook niet min. De afgelopen maanden ben ik amper uit de top 10 geweest! Ik heb al een 7-tal podium plaatsen en ben al 26 keer van de 33 in de top 10 beland. Dit jaar heb ik mezelf ook zien groeien, ik train graag en vind het zeer tof om zo’n mooie uitslagen te kunnen behalen. Enkel de overwinning laat nog wat op zich wachten. Ik krijg niet altijd steun in ontsnappingen of er wordt teveel naar elkaar gekeken. Het lukte nog niet om alles in de juiste plooi te laten vallen. Vorige week kreeg ik een mailtje van de bondscoach om deel te nemen aan de 3-daagse van Luxemburg samen met de nationale ploeg, dat vond ik geweldig en een mooie bevestiging dat ook anderen mijn constante prestaties weten te waarderen.


De eerste rit van de driedaagse was op een mooi parcours met een pittig klimmetje. Er werd stevig gereden en na 3 ronden hadden we een gemiddelde van 45km/h op de teller staan! Er werd regelmatig aangevallen, maar alles kwam steeds terug samen tot op het moment dat een klein groepje een lichte voorsprong nam waaronder 2 man van onze Belgische ploeg, dus hebben we goed afgestopt samen met de andere 3. Ik zat goed geplaatst voor de spurt, maar raakte nadien ingesloten en eindigde als 25ste van de 150.

De tweede rit: De zwaarste dag van de 3 met 1353 hoogtemeters! Ik voelde me zeer sterk, maar heb me in het begin rustig gehouden. Op 3 ronden van het einde reed ik naar een groepje dat voorop reed en uiteindelijk zijn we voorop kunnen blijven. Twee renners zijn nog weggereden uit de kopgroep, dus was het voor de 3e plaats te doen in de sprint. De laatste klim heb ik nog op kop gereden voor het jongerenklassement en uiteindelijk 8ste geworden in de 2de rit + leider in het jongerenklassement met 1min 29sec voor op de tweede in de stand.

De derde rit bestond uit een golvend parcours, de benen waren in het begin niet echt super, maar toch was ik even mee in de aanval, die later terug werd gegrepen. Mijn trui verder goed verdedigd, uiteindelijk waren er een 8-tal renners voorop, dus werd het nog een spurt voor een 9e plaats. De laatste bocht vallen ze net voor mij dus moest ik ontwijken en zo als 35ste over de meet gebold. Ik win het jongerenklassement met 1min 29sec voorsprong en werd 8ste op 150 renners in het algemeen klassement. Zeer leuk om dit te kunnen in een sterk internationaal deelnemersveld, zeker als eerstejaars nieuweling! Het gemotiveerd trainen en werken met Matthias werd beloond, hopelijk mag ik nog veel zo’n mooie uitslagen behalen en kan ik mijn lijn doortrekken volgend seizoen.

Robin Orins.

 

Vacature Voedingsdeskundige Pulso-Preventielab

 

Pulso-preventielab heeft momenteel een vacature voor een voedingsdeskundige die op zelfstandige basis ons team van experten wil vervoegen.

Omschrijving functie:

De voedingsdeskundige heeft als hoofdtaak mensen te helpen hun voedingspatroon aan te passen in functie van persoonlijke wensen. De doelgroep bestaat uit niet-sporters, beginnende sporters maar ook topatleten. Via een analyse van het huidig voedingspatroon en een uitgewerkt voedingsplan wordt individueel gewerkt aan de noden die kunnen bestaan uit gewichtsverlies, gezonde levensstijl, spiertoename, uitwerking wedstrijdvoedingsplan, uitwerking voedingsplannen trainingsstages, suppletie bij aangetoonde tekorten, enzovoort. Bovendien bestaat jouw takenpakket ook uit het geven van informatieve sessies bij partnerverenigingen/bedrijven en het praktisch analyseren van voedingspatronen bij gesponsorde teams. Ook interpretatie van IDXA scans gebeurt door jou bij het opstellen van het initiële profiel en evaluatie ervan. 

Jouw profiel:

        Je bent in het bezit van een bachelor voedings- en dieetkunde.

        Je hebt een extra opleiding sportvoeding op zak.

        Een extra diploma ifv begeleiding van eetstoornissen, diabetes of andere is een pluspunt.

        Je bent in het bezit van een rijbewijs B.

        Je werkt op zelfstandige basis en kan daarbij je eigen agenda invulling geven.

        Je werkt gestructureerd en planmatig richting de te bereiken doelen.

        Je hebt een verzorgd taalgebruik en voorkomen.

        Ervaring met IDXA scan is een pluspunt.

        Je bent bereid om in de avond of in het weekend te werken.

        Je bent bereid om het multidisciplinair centrum verder mee te helpen uitbouwen.

        Je bent zelf sportief en hebt achtergrondkennis in de duur- en/of krachtsport of bent bereid je hierin verder bij te scholen.

Wij bieden jou:

        Een jong en dynamisch centrum met een samenwerkingsverband tussen verschillende experten, waarop ook jij kunt beroep doen in functie van voedingsbegeleiding.

        De kans om jouw eigen agenda te plannen in functie van de beschikbaarheid van de ruimte in ons centrum.

        Het gebruik van een IDXA scan als meerwaarde voor de voedingsbegeleiding.

        Een jonge en gepassioneerde groep collega’s met de neuzen richting hetzelfde doel: Zoveel mogelijk mensen gezond laten bewegen en eten!

Kandidaturen kunnen met CV verstuurd worden naar bart.becquart@pulso-preventielab.be