Atleet in de kijker: Dieter Moerkerke zet een mooie reeks neer bij de nevenbonden

Mijn broer en ik rijden al een hele poos tijdritten en wedstrijden. Voor de fun, maar wel met het competitiebeestje in ons bloed. We trainen dan ook graag om er het maximum uit te halen, in de mate van het mogelijke met onze fysiek zware job. Reeds een hele tijd werken we daarvoor samen met Matthias van Pulso. De schema’s hebben ervoor gezorgd dat mijn broer en ik al heel wat podia konden halen. Deze winter heb ik echter langer stilgelegen dan oorspronkelijk voorzien. Bij de eerste conditietest van het jaar bij Matthias bleek ook dat de conditie daardoor wel een duwtje kreeg. Anderzijds was ik mentaal geprikkeld om er terug een sterk jaar van te maken na een langere rust, dat was dan weer een voordeel. Ik volgde mijn schema vanaf die dag heel nauwgezet en trainde 3 à 4x per week, niet altijd lang, maar wel altijd gericht volgens mijn zones. Het gezonde evenwicht tussen werk – training – gezin is geen makkelijke opdracht, maar het lukte zeer goed. Bij de tweede test kreeg ik dan ook positief nieuws. Ons focuspunt, de basisuithouding, was een heel stuk verbeterd. Ik was echter nog niet wedstrijdklaar want eens de wattages hoger opliepen in de test kreeg ik het vrij snel moeilijk. Dat werd dan ook de focus van het tweede deel van de voorbereiding op onze wedstrijden.

Naast de trainingsbegeleiding bij Matthias, wilde ik toch ook nog iets scherper komen dan de vorige jaren. Ik ging dan ook informatie inwinnen bij diëtist Tom van Pulso en slaagde erin om met zijn voedingsbegeleiding nog 3 extra kilo’s te vermageren. Hier voel ik me zeer goed bij en het lukt ook makkelijk om nu op dit gewicht te blijven. Ik was dus stilaan klaar om aan de wedstrijdperiode te starten.

Mijn eerste wedstrijd was de parochianenwedstrijd in Wevelgem. Ik reed er meteen een goede wedstrijd met al veel kopwerk en werd er derde. Tof om zo het seizoen te starten! Begin mei heb ik mee gedaan aan een wedstrijd in Heule waar er ook een klimmetje op het programma stond. Ik reed de hele tijd goed mee voorin, deed mijn deel van het kopwerk en haalde opnieuw podium als tweede.

De eerste wedstrijd voor het klassement bij onze bond was in Tielt waar ik mijn broer Bjorn zou helpen. Hij wil namelijk dit jaar het klassement op zak steken. In de tweede ronde kon ik wegrijden met Bjorn en nog derde renner. Ik gaf alles in deze ontsnapping en werd moegestreden derde, bijgevolg ook tweede in het klassement bij de –40 jarigen. Ons plan lukte en Bjorn werd er leider.

Op de ploegentijdrit in Vlamertinge vertrokken we met 4, waarvan er zich eentje echter niet zo goed voelde. Hij ging maar een halve toer mee ook, dus we moesten al snel met 3 verder. Ik ben er volle gas beginnen rijden en moest soms wat inhouden om mijn ploegmakkers niet uit het wiel te rijden.
Ik had namelijk een super gevoel en we werden er tweede op 25 sec. van de winnaar.

Op de individuele tijdrit in Slypskapelle moest er een klimmetje overwonnen worden dat toch serieus in de benen kroop.
Van in het verleden wist ik dat ik daar echter niet bang mag van zijn en startte dan ook volle bak. Een super tijdrit schudde ik uit de benen met als beloning de eerste plaats met een voorsprong van 35 seconden.

Op Moorsele koerse was het opnieuw strijden voor het klassement.
Het was van in het begin alle hens aan dek en in de tweede ronde konden we wegrijden van het peleton met 5 renners. Dit was een goede zaak voor mijn klassement. Ondanks een stram gevoel in de benen heb ik heel de tijd goed kunnen meedraaien. De laatste twee ronden kwamen er wat krampen op maar ik kon het toch vol houden tot het einde. Een iets mindere dag qua gevoel, maar toch een tweede plaats en leider in het klassement bij de -40 jarigen. We zijn nu half juni en ik ben zeer tevreden op de vorm die ik heb op dit moment na een goed uitgekiende voorbereiding. Ik hoop deze voor het tweede deel van 2018 te kunnen behouden om mijn leidersplaats in het klassement met glans te verdedigen.

Dieter.

Atleet in de kijker: Curd Buyck bevestigt vorm voor Transalp Tour

Goede voornemens, niet bij iedereen geraken ze zomaar onder het matje geveegd…

Op 1 januari startte Curd zijn begeleiding bij Pulso-Preventielab voor het rijden van de Transalp Tour die start eind deze week. Een goede voorbereiding is noodzakelijk, gezien deze meerdaagse race 828 km en 17.800 hoogtemeters omvat in 7 dagen. De grote lijnen van de voorbereiding werden uitgestippeld en een fietstest gaf inzicht in de conditie van Curd, waarop verdere trainingszones werden bepaald.

Als full time werkende arbeider is veel trainen en intensief trainen zeker niet altijd makkelijk, maar Curd werkte gemotiveerd en in detail de schema’s af. Gemiddeld fietste hij zo’n 6 tot 13u per week met enkele uitschieters van 17 à 18u om zo dicht mogelijk bij de belasting van de Transalp Tour te komen. Voorlopig werpt het trainingsplan en de inzet van Curd tijdens deze voorbereiding vruchten af, getuigen onderstaande prestaties in de voorbereidingsraces:

  • Cyclo Etalle ( 165km): 9e overall, 2e in leeftijdscategorie
  • Granfondo Schleck (155km): 15e in leeftijdscategorie
  • Les 3 ballons: (210km): 26e overall, 6e in leeftijdscategorie
  • Moorsele koerse: overwinning!

Proficiat dan ook aan Curd met bovenstaande prestaties en heel veel succes op de Transalp Tour!

Atleet in de kijker: Kristof Boonen finisht sterke Milaan – San Remo

Milaan – San Remo 2018 … op en top voorbereid, super gemotiveerd en met ontzettend veel zelfvertrouwen stond ik zondag aan de start! Een ganse voormiddag strijdend in de voorste gelederen van het peloton brachten me over de Torchino met de kopgroep. Een mooie ereplaats, het doel van mijn hele voorbereiding, zat er dus wel degelijk aan te komen. Tot op 250 km het noodlot toesloeg. Een leeglopende tube… Dankzij de hulp van onze fantastische begeleiders kon ik snel van wiel wisselen, maar toch had ik een serieuze inspanning nodig om de kopgroep terug bij te benen.

Net aan de klim van de capo Mele had ik ze te pakken, maar stilaan voelde ik dat ik deze extra inspanning zou bekopen… verzuring en opkomende krampen! Uiteindelijk moest ik dan toch de kopgroep laten rijden en een eigen tempo zoeken. Tot dan had ik een gemiddelde snelheid van 35,3 km/u op de teller staan. Na 45 km zwoegen over de capis, Cipressa en Poggio heb ik de finish bereikt met een gemiddelde snelheid van 33,9 km/u. Op het eerste moment zwaar ontgoocheld door de pech die ik had, maar nu begint tevredenheid de bovenhand te krijgen.

De negen maanden van noeste trainingsarbeid, opofferingen en toewijding hebben me wel in staat gebracht om deze mooie prestatie te leveren waar ik zeker trots op mag zijn. Dit kon ik echter niet doen zonder het begrip, de opofferingen en de vrijheid die ik hiertoe kreeg van mijn vrouwtje. In die periode was zij zoals altijd de allerliefste mama, maar nam ook de rol op zich van de te vaak afwezige papa … DANK JE WEL!

Daarnaast wil ik een speciale dank richten aan Ruben Van der Haeghen, mijn personal coach van het Pulso Preventielab, die me met raad en perfect op maat geleverde trainingsschema’s een beter fietser heeft gemaakt! Je bent een topper Ruben. Last but not least bedank ik al mijn trainingsmakkers en super begeleiders in Milaan, Nico Verbrugghe en David Hoste!

Kristof.