Ondersteuning via zolen: Nieuwigheden die ons toelaten jou nog gerichter te helpen!

Analyse van je gang – of looppatroon.

Veel mensen ervaren dagelijks klachten tijdens het bewegen. Dat kan zijn tijdens het lopen of fietsen, maar ook gewoon gedurende het uitvoeren van dagelijkse activiteiten. Het uitvoeren van een analyse van je gang – en looppatroon kan heel wat aan het licht brengen. Via analyse op de drukplaat kijken we na hoe jouw voet zich gedraagt en welke druk je lichaam te verwerken krijgt tijdens bepaalde testbewegingen. Aan de hand van deze informatie kunnen we heel duidelijk een beeld scheppen van welke correcties er nodig zijn om jouw klachten te verhelpen. Heel wat klanten hebben de voorbije jaren zo terug hun sport blessurevrij kunnen hervatten, of kunnen terug pijnvrij dagelijkse activiteiten uitvoeren. Een zool is echter niet altijd nodig, ook door het nakijken van de schoenen en je loopbeweging/stabiliteit kunnen we inschatten wat de oorzaak is van jouw klacht(en).

Waarom kiezen we voor 3D – geprinte zolen?

Zolen krijgen heel wat te verduren. Door het aantal uur dagelijks gebruik of de zware belasting bij sport verliezen zolen vaak hun ondersteunende functie. Net daarom is 3D-printing zo interessant, want de duurzaamheid van dit materiaal is schitterend. Zolen gaan makkelijk 3 jaar mee en zelfs dan volstaat het vaak om enkel de toplaag te vervangen en kan het geprinte stuk opnieuw bekleed worden voor een volgende periode van 2 à 3 jaar, zonder enig verlies van ondersteunende functie.

Bovendien kunnen we als onderzoeker heel sterk dit materiaal individueel gaan vormgeven. Dat betekent dat we voor elk detail waargenomen in de analyse een specifieke sturing in de zool kunnen gaan ontwikkelen. Door de lijnen van de structuur anders te printen, door de stijfheid van het materiaal lokaal aan te passen, verhogingen te printen enzoverder. De combinaties zijn bijna eindeloos.

Nieuwigheden?

De sportzolen werden de voorbije jaren al heel grondig vernieuwd. Met oplossingen voor lopen, fietsen, voetbal, ski en golf werd er al een heel breed gamma aan zeer specifieke oplossingen mogelijk. Vanaf nu wordt dit uitgebreid met nog enkele extra mogelijkheden. De ‘wide’ versie van de zolen is de eerste vernieuwing. Deze zolen bieden oplossing voor mensen met een heel brede hiel of een minder opgespannen voetboog en plattere voetvorm. Daarnaast werd ook een ‘slim’ versie ontwikkeld, eigenlijk een light versie. Deze zolen zijn veel dunner dan de oorspronkelijke zool waar we nu mee werken en past dan ook beter in zeer geklede, klassieke schoenen of gewoon nauwe schoentypes. Bovendien is dit ook een goedkopere versie die ons toelaat om mensen met relatief weinig problemen te voorzien van een lichte vorm van correctie. Ideaal dus voor net dat tikkeltje ondersteuning dat je mist bij dagelijks gebruik om pijnvrij door het leven te gaan.

Voor meer informatie kan u ons steeds contacteren.

Het Pulso Team

Nieuwe Tacx toestellen voor super rollenervaring tijdens je winterprep!

Tacx heeft jaren ervaring in het ontwikkelen van rollensystemen. De laatste jaren is indoor trainen een stuk leuker geworden door tal van vernieuwingen zoals direct drive, compatibiliteit met smartphones en apps zoals Zwift, Trainerroad etc. Ook dit jaar werden de systemen opnieuw voorzien van een grondige update waardoor indoor trainen bijna zo leuk wordt als buiten gaan trainen met je fietsmakkers. We hebben eventjes de nieuwigheden bij de interessantste modellen, de Flux en de Neo, op een rijtje gezet:

De Flux S Smart: De trainingspartner van recreant tot competitief wielrenner

De Flux S smart is de vernieuwde versie van de Flux trainer die vorig jaar voor het eerst werd uitgebracht. De vernieuwde software en electronica zorgt voor een zeer degelijke nauwkeurigheid van 3%. Wat betekent dat je bij het rijden aan 200 Watt zeker bent dat je waarden presteert tussen de 194 en 206 watt.

Heel nauwkeurig dus. Bovendien kan je deze trainer dus combineren met een heel pak trainingsapps zoals Zwift en andere, je rollen worden dan via die programma’s aangestuurd. Maar je kan het ook netjes manueel doen met je Telefoon of Garmin. Deze rollen geven je een realistisch rijgevoel tot 10% helling (bijvoorbeeld bij aansturing door Zwift) en kunnen toch tot 1500 Watt remvermogen produceren, wat voor het grootste deel van de atleten onder ons voldoende is om in de winter mee aan de slag te gaan!

Ben je niet zo’n software freak? Wel de nieuwe Flux S smart kan ook perfect zonder aansturing of software gebruikt worden. Kruip gewoon op je fiets en start met trappen, de rollen passen zich aan en zorgen voor een realistisch fietsgevoel net zoals je buiten op je geliefkoosde fietsroute ervaart.

De rollen kunnen via een accessoire setje omgebouwd worden voor steekassen.

 

De Flux 2 Smart: Voor de recreant of renner die nog net dat tikkeltje meer zoekt

De Flux 2 Smart is het net iets slimmere en krachtigere broertje van de Flux S Smart. Dat laat zich ook zien door het minieme prijsverschil. Heel veel functionele verschillen zijn er niet. Door nog sterkere software en electronica en een iets zwaarder vliegwiel is Tacx erin geslaagd om de nauwkeurigheid bij deze rollen nog net iets te verbeteren. Ook het rijgevoel is nog een stuk realistischer waardoor je bij aansturing door apps eigenlijk tot een hellingsgraad van 16% het realistische fietsgevoel hebt, net zoals je buiten zou trainen op hellingen.

De rollen produceren maximum een remvermogen van 2000 Watt, dit is voor elk van ons meer dan voldoende en is al even sterk als de Neo Smart. Ook deze rollen kunnen natuurlijk ‘stand alone’ gebruikt worden, dit betekent dat je ook zonder aansturing van software een realistisch fietsgevoel krijgt als je gewoon fiets op de rollen zonder meer.

Leuk om weten is dat je bij deze rollen ook een standaard ombouwsetje meekrijgt voor steekassen. Adapters voor 142×12 en 148x12mm steekassen zitten in de doos, handig voor wie net een fiets kocht met steekassen en schijfremmen.

 

 

De Neo 2 Smart: Voor de profrenner of recreant die data verslindt als ontbijt

De Neo 2 Smart is toch nog net van een ander kaliber als de Flux rollen. Dat vertaalt zich ook in een nog steeds behoorlijk hoog prijskaartje. Deze rollen zijn voor de doorgedreven fietser die fan is van statistieken, cijfertjes en superrealistisch rijgevoel.

Anders dan de Flux toestellen gaat de Neo namelijk ook je pedaalslag gaan analyseren en onderscheid maken tussen je links en rechts geleverde vermogen. De nauwkeurigheid is fenomenaal en de remkracht laat je toe om realistisch te fietsen tot maar liefst 25% hellingsgraad. Het toestel heeft een ‘road feel’ die ook de trillingen over kasseien en gravel kan simuleren voor een heel realistische fietservaring. Het lijkt alsof je helemaal niet meer indoor aan het trainen bent. Zet nog een douchekraan boven je hoofd en je zit in het midden van een voorjaarsklassieker, maar goed, dan had je evengoed buiten kunnen gaan fietsen…

Bovendien bestaat er ook een isotone en isokinetische trainingsmodus. Dit is echter voor fietsers die op professioneel niveau met hun trainingen bezig zijn.

Deze rollen worden ook met een ombouwset voor steekassen geleverd en zijn opklapbaar in tegenstelling tot de Flux broertjes.

Het grootste voordeel van alle bovenstaande rollen is dat het eigenlijk geen rollen meer zijn, je monteert namelijk je ketting rechtstreeks op de cassette. Dit ‘Direct Drive’ systeem zorgt ervoor dat er geen slijtage is van de banden en dat je bovendien nooit meer zal doorslippen bij het uitvoeren van blokjes op hogere wattages of korte sprints.

Je mag ons steeds contacteren voor meer informatie of indien je een systeem wil uitproberen met je eigen fiets, wij hebben deze systemen zelf al uitvoerig getest en helpen je graag verder!

Oh Ja, en de Tacx Magnum: Het neusje van de zalm

Een beeld zegt meer dan 1000 worden, neem even anderhalve minuut de tijd om het volgende fimpje te bekijken en te ervaren hoe sterk indoor trainingstechnologie ontwikkeld is. Ook deze smart trainer kan getest worden bij Pulso-Preventielab!

Het Pulso Team.

 

 

Atleten in de kijker: Jogging Club Waregem presteert sterk op marathon in Amsterdam

Marathon van Amsterdam: Onze eerste keer met lactaattesten en schema’s

Nadat we met Pulso reeds een paar lactaattesten met de hele groep achter de rug hadden, kwam stilaan het idee om eens op een marathon voor te bereiden op basis van een schema. Tot dan had iedereen binnen de club zichzelf zo goed als mogelijk begeleid via zelf gevonden schema’s, gedownload op internet of gekregen via een vriend marathon loper in combinatie met de loopzones die ze kregen op de lactaattesten. Toen ik het idee voorstelde aan de club waren direct een paar leden verkocht. Op die manier waren er 18 enthousiastelingen, waarvan 10 een marathon en 8 een halve marathon inplanden voor 21 oktober in Amsterdam.

Met deze vraag stapte ik af op Pulso om te bekijken wat de beste oplossing was. Matthias stelde me een aantal opties voor, elk met hun prijs, voor – en nadelen. Ofwel koos iedereen voor een individueel schema, ofwel konden er ook schema’s opgemaakt worden voor de gehele groep opgesplitst in halve en volledige marathon. Hij wees me er ook direct op dat de schema’s opgemaakt werden met als basisidee dat iedereen de (halve) marathon zou uitlopen zonder problemen en vooral dat iedereen blessurevrij aan de start zou komen. Tijd was van geen belang. Mijn vraag om schema’s op te maken volgens geschatte eindtijd ving dus bot, omdat hier dan echt wel meer individueel moet gewerkt worden. Bovendien werd me door Pulso aangeraden schema’s op te stellen voor een minimum periode van 6 maanden om een blessurevrije en correcte opbouw te kunnen voorzien. Probleem hiervoor echter was de vraag hoeveel keer per week er dan wel moest worden getraind? Twee trainingen stonden vast: Op dinsdag trainden we met de club op de atletiekpiste en op donderdag liepen we ook samen. Bovendien liepen ook veel deelnemers tijdens het weekend een lange duurloop. Uiteindelijk werd een gemene deler gevonden van 4 trainingen per week.

Twee schema’s werden door de club aangekocht. Namelijk een voorbereiding voor de marathon en voor de halve marathon. Matthias integreerde ook de wedstrijden en groepstrainingen die we met de club afwerkten gedurende de voorbereidingsperiode. Op die manier kregen we de kans om eindelijk te trainen volgens de resultaten van onze lactaattesten, want de schema’s werden ook opgemaakt op basis van de verschillende zone’s. Als coach was het dus vrij eenvoudig om richtlijnen te geven tijdens de groepstrainingen, op basis van de zones die vermeld werden in het schema (REG, LSD, ID, ED, OT, IIL en IIK). Bovendien werden er ook core stability oefeningen ingebouwd in onze voorbereiding. Die oefeningen kregen we ook uitvoerig gedocumenteerd van Pulso. Een andere nieuwigheid voor de leden was de integratie van squat jumps in het schema, iets wat we vooraf nog nooit hadden gehoord, laat staan toegepast tijdens de voorbereiding.

Op 1 mei gingen we van start met de beide schema’s. Groot voordeel was dat we samen de oefeningen deden en dus m.a.w. samen hebben afgezien op training. Al gauw vormden er zich groepjes die min of meer in dezelfde zones trainden. Zes maanden lijkt veel maar met genoeg recuperatie tussen de trainingen was deze voorbereiding heel goed vol te houden. Natuurlijk werden de trainingen intensiever, maar door het geleidelijk opbouwen van de trainingsarbeid viel de inspanning nogal mee. Bovendien was het samen trainen een niet te onderschatten motivator voor velen van ons. Ik merkte wel dat sommige atleten niet konden weerstaan aan de verleiding om toch meer te trainen dan voorzien. Uiteraard is dit een persoonlijke keuze die iedereen zelf wel aanvoelt. De ene atleet kan immers meer belasting aan dan de andere. Op te merken valt echter dat in de schema’s de nodige recuperatie- en taperingstijd werden ingebouwd.

Persoonlijk heb ik slechts in 2 weken de trainingsarbeid van 4 naar 6 dagen gebracht (5 weken vóór de marathon), maar al gauw merkte ik dat de verhoogde trainingsarbeid mijn recuperatie niet ten goede kwam. Op het einde van het schema werkten we ook de lange duurlopen in LSD gezamenlijk af. Wellicht omwille van vermoeidheid merkte ik dat bepaalde atleten boven hun hartslag trainden. Duurlopen werkt men dus best af met atleten die ongeveer dezelfde snelheid in een bepaalde zone aankunnen. Tijdens de duurlopen waren ook de versnellingen in ID een nieuwigheid voor ons (bvb 3 x 8’ blokken afwisselend in ID-ED tempo).

En dan kwam het weekend van de wedstrijd!! Iedereen keek er hoopvol naar uit. Ik liep, in principe (zet ik er voor alle zekerheid bij), mijn laatste marathon. Mijn doel was om een tijd te halen die dicht aanleunde bij de 3u34’31” van mijn eerste marathon in 2001. Voor mijn 19 voorgaande marathons  trainde ik 6 keer per week gedurende 12 weken en kwam zo aan een goeie 1000km voorbereiding. En alhoewel het gevoel goed was, kon ik mij  niet van de indruk ontdoen dat ik te weinig had getraind (op 24 weken 1265km). Niets was echter minder waar. Mijn marathon heb ik kunnen afwerken in 3u37’21”. Hiermee eindigde ik op plaats 25 op 253 in mijn leeftijdscategorie (+60) en 3190ste overall op 12135 deelnemers. Op 17 jaar boette ik slechts 3’ in.

Het voornaamste echter is dat ik dankzij het schema van Pulso mijn marathon op een veel efficiëntere manier heb kunnen voorbereiden en nu een schema heb dat precies voldoet aan de verhouding trainingsarbeid/recuperatie, iets wat op mijn leeftijd (63) heel belangrijk wordt. Mijn voornemen om te stoppen met marathons heeft dus een flinke knauw gekregen dankzij de begeleiding van Pulso en wie weet sta ik volgend jaar opnieuw tussen de bende jonge veulens aan de start van mijn 21ste marathon !!

Van onze hele groep werkten 2 leden hun eerste marathon af zonder problemen, een 4-tal leden verbeterde hun PR op de marathon of op de halve marathon. De anderen liepen inderdaad zoals voorspeld door Pulso hun wedstrijd uit zonder enige problemen.

Dank aan Pulso dus en we horen of zien elkaar nog wel voor een andere uitdaging !!

Eddy Desmet

Joggingclub Waregem

Atleet in de kijker: De Brutal Extreme Triatlon van bedrijfsleider Bart Vuylsteke

Llianberries – Wales: The Brutal Extreme Triatlon

Pre Race Prep

Het is al een hele tijd geleden dat ik nog eens een verslag gemaakt heb van mijn triatlon avonturen. Dit jaar lag de focus vooral op het afvinken van de lijstjes. Het jaar begon met de Epic 300km die heel vlot ging, daarna de Trinatura La Roche waar ik ferm onder de indruk was van deze zware formule die niet moest onderdoen voor een Ironman. De eerste volledige triatlon dit jaar deed ik in Hever Castle, een heel mooie setting, vriendelijke organisatie en een podium plaats in mijn age group was het resultaat in deze wedstrijd die ik iedereen aanraad.

 

Dé topper dit jaar was echter de Brutal Extreme Triatlon in Llanberis-Wales. De naam zegt het zelf, deze wedstrijd is eigenlijk alleen maar geschikt voor deelnemers met een hoek af. Vier kilometer zwemmen in water van 16 graden, gevolgd door 188 km fietsen in het ruwe landschap van Snowdonia met vervolgens 3 rondes van 8.5 km trailrun rond het meer. Als toetje de Snowdon beklimmen tot 1085m hoogte en terug. Deze wedstrijd bestond ook in een halve vorm, maar voor degene waar geen hoek meer aan te vinden is ook in dubbele formule… Lang heb ik ervan gedroomd om ooit eens deze dubbele wedstrijd te doen, maar tijdens mijn wedstrijd is toch wel gebleken dat dit echt wel gekkenwerk is.

The Race

Woensdagavond kwamen we aan na een lange auto rit doorheen een met wegenwerken bezaaid Groot Brittannië, we checkten in bij het idyllische Victoria Snowdon – waar de tijd bleef stille staan en de dieren nog konden praten. Virginie en ik waren onder de indruk van de prachtige omgeving, de bergen, watervallen en de vele schapen. Een prachtige setting om eens mentaal tot het gaatje te gaan. 

De organisatie van de wedstrijd was eerder los amateuristisch te noemen…’Waar zet ik mijn fiets ?’Waar je plaats vindt.- ‘Waar worden de transitie zakken geplaatst?’Welke zakken? Zet je tas maar …… waar je plaats vindt.

De wisselzone was één grote tent die bevolkt werd met de halve en volledige triatleten. Een aparte tent was er voor de dubbele zotten, maar al bij al was er ergens een systeem in te vinden. Goed, zaterdagmorgen om 6h50 werden alle atleten (het was een gezamenlijke start) uitgenodigd het koude water in te duiken. Dat van dat koude water klopte, het duurde toch een minuut of vijf eer ik er wat aan gewend was En toen werd er afgeteld en mochten we beschikken.

Ik vertrok naar mijn doen rustig in een normaal tempo maar zag dat ik hiermee al dicht bij de kop van de wedstrijd zat. Welke wedstrijd het was wist ik niet, maar ik kon vlot profiteren om in de voeten te zwemmen in een tempo dat ik makkelijk aankon. Er waren 4 rondes te zwemmen en de tweede ronde moesten we uit het water om te laten zien dat we niet onderkoeld waren. Na de Australian exit  die benaming vloekte toch wel wat met de temperatuur, terug het water in en ik zag tot mijn verbazing dat er zich nog één atleet voor mij bevond, een tussenspurtje naar de voeten en mooi laten meedrijven. Na het zwemmen mochten we door een schaapsweide die vergeven was van de bruine hoopjes naar de wisselzone toe, fietskledij aan en hopla op de fiets om de 4 rondes van 45 km aan te vatten.

Vanaf het eerste moment op de fiets begon het te miezeren, daarna te regenen en vervolgens te gieten. Eindelijk eens de omstandigheden die ik wilde, na al die wedstrijden gedaan te hebben in tropische omstandigheden vond ik hier de setting waar ik echt van hou. De eerste beklimming in LLanrug was er al direct één die naar adem deed happen, 2km aan 4,4 % met pieken aan 8 %, daarna was de weg glooiend op en neer waar je de snelheid er moest trachten in te houden. De langste en zwaarste beklimming was echter deze naar de Penny-Pas, 6km aan 4,7 % met pieken van 12%…. gezellig, één ronde had een totaal van 756 hoogtemeter. De eerste afdaling van de Penny-Pas gebeurde in de lichte hagel die je pijnlijk kon noemen.

De eerste en tweede ronde haalde ik veel tragere deelnemers in van de halve triatlon  zelf word ik 4x voorbij gevlamd, aanpikken is geen optie. Aan het begin van de tweede ronde kwamen er enkele wollige superfans op de weg gelopen waarvoor ik toch even in de remmen moest. Die derde ronde was een harde noot om te kraken, ik kom praktisch geen deelnemers meer tegen, een soort van alleen op de wereld gevoel overvalt me en ieder oplopend stuk begint een berg te worden, de langste beklimming begint een calvarietocht van verwensingen te worden. Gelukkig kon ik iedere ronde eventjes stoppen aan het hoofdkwartier met de bevoorrading, waar Virginie er was om moed in te spreken en me te voorzien van een hapje en een drankje. De vierde en laatste ronde raapte ik atleten op uit mijn wedstrijd die aan hun respectievelijke tweede of derde ronde bezig waren. Even een kort klapke gedaan om mezelf en hen wat op te monteren en voor ik het wist, was ik boven op de laatste beklimming. Oef eindelijk, we konden gaan lopen…

Binnengekomen in de wisselzone nam ik ruim de tijd om mij om te kleden en af te drogen want ik was volledig doorweekt van regen en zweet. Het was opgehouden met regenen maar de wind was ferm gaan opsteken en de temperatuur gevoelig gedaald. De looptenue aan en hup met de beentjes in lichte tred op weg naar wat de organisatie aangekondigd had als een lichte trail, weliswaar met 170 hoogtemeters per ronde, die vooral vervat zaten in 1 lange klim. En die klim heb ik gevoeld, wees daar maar zeker van. Lopen lukte perfect tot die klim, toen was het stappen,  daarna een afdaling door het bos en over een trailpad over boomwortels en stenen langs de waterval, beetje klimmen, beetje dalen, van links naar rechts. Mooi was het zeker, zelfs idyllisch te noemen maar aan het begin van de derde – en wat ik toen nog als laatste ronde beschouwde – leek het mij eerder een martelweg te worden, ik had nog enkel het kruis tekort.

Eindelijk zat de derde ronde erop en mocht ik naar de medische keuring om Snowdon Mountain aan te vallen. Maar wat bleek: Mountain Closed due to bad weather… eerlijk ik had de bui al voelen hangen. De ganse omgeving baadde in mist, de bergtoppen waren niet meer te zien en het weer verslechterde zienderogen. Het was helaas een terechte beslissing. Nog nooit in gans mijn triatlon carrière ben ik zo dicht bij de opgave geweest. Samen met Virginie ben ik mij eventjes in de tent gaan zetten om te bekomen en iets te eten want mijn maag vond er ook al niets meer aan. Dan toch beslist om door te gaan en hier heeft mijn trouwste supporter mij erdoor gesleurd. Het eerste deel kon Virginie nog meefietsen en dit was toch al een mooi stuk dat erop zat en mentaal zat ik weeral boven de 0 graden. De vierde ronde kon ik al bij al dan toch redelijk goed volmaken al begon het al goed te donkeren. De vijfde ronde was met het Petzl lichtje op het hoofd want je zag haast niets voor de ogen. Zelfs zo donker dat ik 400m de berg te ver was opgelopen omdat ik een afslag gemist had. Ik was er ook nog maar 4 maal gepasseerd… Met andere woorden…ik zat niet meer al te frisDe trail door het donkere bos verliep vrij goed, maar 100% op je gemak ben je toch niet.

The Finish

Eindelijk mocht ik de laatste rechte lijn oplopen en stonden de supporters rijen dik om me over de finish te roepen. Er was muziek, ambiance, sfeer,… You Wish: Er was niks … helemaal niks!! Enkel Virginie die doodongerust stond te wachten en zei dat ze nog nooit zo content was geweest om me terug te zien. Ik mocht een geïmproviseerde finishlijn overschrijden en kreeg toen snel een medaille toegestopt met wat vage congratulations erbij. In de tent heb ik mijzelf eerst efkes moeten leggen en kon ik de aroma’s opsnuiven van een ganse dag zwetende triatleten. Ik was leeg, leger, leegst… Denk niet dat al ooit zo leeg geweest ben na een wedstrijd. Het was op, meer dan op! De kilometer wandelen naar het hotel leken een zesde ronde rond het meer en een douche heeft nog maar weinig zoveel deugd gedaan.

Mijn totaaltijd van deze wedstrijd bedroeg 14h11 min. Hiermee kon ik beslag leggen op de dertiende plaats algemeen. Met deze wedstrijd is mijn lijstje afgewerkt en zal ik eerst eens gaan genieten van welverdiende rust en ga het allemaal eens op mij laten afkomen en zie dan wel wat ik nog uit mijn mouw zal schudden. Er zal wel nog iets zijn dat mij boeit daarvoor is het virus te hardnekkig, maar het zal iets normaler zijnDenk ik

Het is de normaalste zaak geworden om aan het eind van een verslag de trouwe supporters, familie en wederhelft te danken. Bij deze wil ik dat dan al zeker doen, vooral Virginie wiens geduld dit jaar echt wel op de proef gesteld werd, Hever Castle was een wedstrijd in 30 graden, The brutal in regen wind en moeite 11 graden, het kan verkeren Chapeau! De aanloop naar The Brutal was door privé omstandigheden verre van ideaal te noemen maar dankzij Virginie, dichte vrienden en ook ons personeel heb ik mij zo goed en zo kwaad het kon toch wat kunnen voorbereiden en heeft dit exploot ergens wel wat rust gebracht, dank aan allen. 

Tot de volgende,

Bart

Lopen, hoe doe jij het ?

Lopen zit in de lift, maar goed ook! Het is een beweging die eigen is aan ons bestaan. Er bestaan maar weinig sporten die meer natuurlijk zijn dan lopen en de voordelen zijn immens. Versterken van je botten, verbeteren van je gezondheid, stressverlagend en ga zo maar door. Het is een sport waar je weinig voor nodig hebt. Met een paar loopschoenen, shortje en T-shirt ben je er al vanaf, misschien liefst ook nog een hartslagmeter. Bovendien is het helemaal niet zo tijdrovend als fietsen en vele andere sporten. Je vertrekt gewoon thuis, doet je rondje en achteraf heb je nagenoeg geen kuiswerk.

Waar zit dan het addertje onder het gras? Ik schrijf dit artikel niet zomaar natuurlijk. Al te vaak zien wij dezelfde problemen terugkeren. Kniepijn, stijve kuiten, blaren, vermoeidheid, heupklachten, scheenbeenvliesontsteking, stramme spieren enzovoort. Akkoord, er kan iets mis zijn met je vochtinname, met je suikerinname of met je loopstijl en voetafrol. Daar helpen wij je graag mee verder. Maar de meeste kwaaltjes en hinderende blessures komen voort uit 1 probleem: een foute opbouw.

Ons lichaam zit fantastisch in elkaar. Door te sporten verbeter je zo goed als jouw volledige lichamelijke toestand. Maar dit heeft tijd nodig. Een training is en blijft een belasting, een verstoring van je homeostase. Jouw lichaam ervaart dit als een aanval, waarna het in tegenaanval gaat door alles te herstellen en je vorig conditiepeil op te krikken naar een betere fitheid. Zodoende een nieuwe aanval beter te verdragen. Maar geef je niet voldoende herstel, dan zal die nieuwe aanval te vroeg komen en uiteindelijk geraak je oververmoeid of geblesseerd.

Het grote probleem bij lopen is dat ons lichaam snel vooruitgang boekt op vlak van long-, bloed- en hartcapaciteiten. Onze spieren, botten en gewrichten hebben echter meer tijd nodig om aan de belasting te wennen. In de praktijk vertaald voel jij dus dat je lekker langer en harder kan lopen, maar je spieren en gewrichten zijn daar niet klaar voor. Het gevolg kan je al raden natuurlijk… Het grootste gevaar bestaat zelfs voor de beter getrainde medemens. Als je conditioneel sterk bent in fietsen, zwemmen, roeien en/of andere sporten maar weinig loopt, dan schuilt er een grote adder onder het gras bij opstart van je alternatieve training na je rustperiodes. Je voelt namelijk dat je conditioneel klaar bent om uren te gaan lopen, maar jouw gestel is daar nog niet op voorzien!

Voor zowel beginners als getrainde atleten uit andere sporten is het dus van heel groot belang om het lichaam te laten wennen aan het lopen. Wat is dat nu? Laten wennen? Vooreerst moet je je volume in de gaten houden. Heb je al een hele tijd niet gelopen, start dan niet met 30min aan één stuk. Ook al lukt je dit waarschijnlijk wel. Hou het op 4x 5 minuten en wandel er nog wat tussen, gaandeweg verhoog je dan de volumes per training en laat je het wandelen weg. Ook je weekvolume is belangrijk. Ga niet meteen 4 dagen op 7 gaan lopen als je in de voorbije maand niet liep. Start met 2 trainingen met 2 à 3 rustdagen tussen en ook hier verhoog je gestaag het aantal trainingen en verminder je het aantal rustdagen tot je uiteindelijk eens 2 à 3 dagen na elkaar loopt zonder rustdag. Een gezonde opbouw betekent dat je wekelijks ongeveer 10% toevoegt aan je trainingsvolume. Loop je in week 4 ongeveer 60 minuten op al je trainingen samen, dan betekent dit dat week 5 er eentje wordt van 66 minuten. Traag opbouwen dus… Dit impliceert dat 10 km lopen aan één stuk, wat je misschien al had gekund in je eerste week, pas na 2 of 3 maand in je schema zou mogen komen. Dit zal ervoor zorgen dat je op lange termijn geen blessure oploopt. En geloof me, dit is belangrijk, want zo kan je blijven opbouwen. Zit je na 3 maand al 3 weken in de lappenmand, dan ben je meteen ook al je 3 maand opbouw verloren. Ter plaatse blijven trappelen heet dat dan.

Ook je intensiteit is belangrijk. Ga niet meteen te snel lopen, maar bouw eerst basis op. Een goede fundering leggen zorgt ervoor dat je nadien een hoog appartementsgebouw kan neerplanten, zeg ik altijd. Iemand die te snel, te hard loopt zal misschien op zijn slechte fundering 2 verdiepjes kunnen bouwen. Op lange termijn denken dus. Alhoewel, wil jij binnen 2 weken 10 km lopen tegen je vrienden in een Urban trail en nadien nooit meer in een loopschoen kruipen dan mag je al het voorgaand advies in de wind slaan. Je traint dan misschien zelfs beter niet, want de vermoeidheid die je opstapelt in je eerste 2 trainingsweken tot aan je doel zullen ervoor zorgen dat je minder fris start en bijgevolg ook minder fris zal lopen. Maar dan spreken we niet over gezond en verantwoord sporten. Er bestaan veel %-regeltjes om je hartslag te berekenen maar eigenlijk is je adem een makkelijke en juiste parameter voor je intensiteit. Kan je nog in behoorlijke zinnen praten tegen je looppartner? Goed bezig! Kan je niet meer antwoorden op een vraag? Dimmen dat tempo. Eens je makkelijker en langer loopt is het zeker aangewezen om eens een lactaattest te doen en zo met gedetailleerd en persoonlijk advies je trainingstijd zo goed mogelijk te benutten.

Naast volume en intensiteit rustig, nogmaals, rustig!, op te bouwen is natuurlijk ook je materiaalkeuze belangrijk. Loopschoenen in het bijzonder. Maar al te vaak krijg ik mensen over de vloer voor een loopanalyse die blijken met de verkeerde schoenen te lopen. Je mag dan nog goed opgebouwd hebben met mijn voorgaande raad in gedachten, uiteindelijk zet je zo’n 170 passen per minuut, dat is zo’n 5100 passen op slechts een half uurtje lopen. Als je dat doet met een verkeerd type schoen dan hoef ik je niet te vertellen dat je lichaam het zwaar te verduren krijgt. Laat je dus goed adviseren in een sportspeciaalzaak. Of als je de investering wil doen voor een goede loopanalyse wacht hier dan niet mee tot je reeds een blessure hebt opgelopen!

Als laatste wil ik het nog even hebben over core training en looptechniek. Iedereen kan lopen, het is een natuurlijke beweging herinner je nog. Dat wil zeggen dat je als startende loper niet moet nadenken over voorvoetlopen, hiellopen, minimalistic running of maximalistic running en alle andere termen die vaak naar je hoofd worden geslingerd. Loop gewoon, bouw rustig, ja rustig!, op en laat je lichaam wennen aan de loopbeweging. Het eerste wat je moet doen is gewoon meer lopen en je wordt sowieso een betere loper. Nadien kan je gaan nadenken over technieken of over finetunen van je loopritme en techniek. Maar core training is wel belangrijk. Elke sportbeweging staat of valt met een goede basiskracht. Deze laatste is door onze huidige sedentaire levensstijl maar al te vaak zwak ontwikkeld. Een goede stabiliteit en basiskracht zorgen voor het vermijden van blessures en worden dus best ook meteen getraind. Dat hoeft niet gek veel moeite te kosten, 2 à 3 x 20 minuutjes per week is voldoende, dan wel op een correcte manier.

Wij helpen in ons centrum liever mensen vooruit dan dat we ze moeten terugbrengen naar 0 na een blessure die hen achteruitsloeg. Vandaar deze blogpost. Niet vol wetenschappelijke cijfers en verbazingwekkende trainingsinhoud. Neen, in se is het zo moeilijk niet. Ik wil jullie even wakker schudden, om toch jezelf wat af te remmen ook als je conditioneel al goed bent. Want iedereen kent natuurlijk bovenstaand advies, maar doe je het ook echt? Het zal je geld en last besparen. Keep it simple, that’s already hard enough.

Matthias

Partnership tussen Pulso en Lago Zwevegem

Zwevegem heeft sinds kort een gloednieuw zwembad, Club Lago in de Bekaertstraat. Pulso-Preventielab heeft dan weer heel wat zwemexpertise in huis onder leiding van Stefaan Maene. Vandaar dat een mooie partnership is ontstaan, waarbij Pulso wekelijkse zwemtechnieklessen verzorgt te Lago Zwevegem op de volgende uren:

Dinsdagochtend 7.30u – 8.30u

Donderdagochtend 7.30u – 8.30u

Vrijdagmiddag 12.00u – 13.30u

Tijdens deze uren bestaat bovendien ook de mogelijkheid om lactaattesten zwemmen af te leggen of een techniekanalyse te laten uitvoeren. Met deze partnership willen we zwemmers, recreatief en competitief, naar een hoger niveau tillen door de techniek te verbeteren en de juiste zwemtempo’s voor training te bepalen. Zo haal je als zwemmer veel meer uit je tijd die je spendeert in het bad.

Met deze schitterende nieuwe zwemfaciliteit en de nodige zwemexpertise van Pulso staat de zwemsport in Zwevegem weer volledig op de kaart!

Deze samenwerking werd inmiddels bezegeld met een wedstrijd onder alle bezoekers van het openingsweekend, volgende prijzen werden gewonnen:

  • techniekanalyse + opvolgles twv. 116 euro: Patrick H. uit Zwevegem
  • 5 technieklessen zwemmen twv. 125 euro: Tine F. uit Zwevegem

Voor inschrijven of meer informatie over de lessen, analyses of lactaattesten kan je terecht bij Stefaan Maene: stefaan.maene@pulso-preventielab.be

 

Tot binnenkort!

Atleet in de kijker: Dieter Moerkerke zet een mooie reeks neer bij de nevenbonden

Mijn broer en ik rijden al een hele poos tijdritten en wedstrijden. Voor de fun, maar wel met het competitiebeestje in ons bloed. We trainen dan ook graag om er het maximum uit te halen, in de mate van het mogelijke met onze fysiek zware job. Reeds een hele tijd werken we daarvoor samen met Matthias van Pulso. De schema’s hebben ervoor gezorgd dat mijn broer en ik al heel wat podia konden halen. Deze winter heb ik echter langer stilgelegen dan oorspronkelijk voorzien. Bij de eerste conditietest van het jaar bij Matthias bleek ook dat de conditie daardoor wel een duwtje kreeg. Anderzijds was ik mentaal geprikkeld om er terug een sterk jaar van te maken na een langere rust, dat was dan weer een voordeel. Ik volgde mijn schema vanaf die dag heel nauwgezet en trainde 3 à 4x per week, niet altijd lang, maar wel altijd gericht volgens mijn zones. Het gezonde evenwicht tussen werk – training – gezin is geen makkelijke opdracht, maar het lukte zeer goed. Bij de tweede test kreeg ik dan ook positief nieuws. Ons focuspunt, de basisuithouding, was een heel stuk verbeterd. Ik was echter nog niet wedstrijdklaar want eens de wattages hoger opliepen in de test kreeg ik het vrij snel moeilijk. Dat werd dan ook de focus van het tweede deel van de voorbereiding op onze wedstrijden.

Naast de trainingsbegeleiding bij Matthias, wilde ik toch ook nog iets scherper komen dan de vorige jaren. Ik ging dan ook informatie inwinnen bij diëtist Tom van Pulso en slaagde erin om met zijn voedingsbegeleiding nog 3 extra kilo’s te vermageren. Hier voel ik me zeer goed bij en het lukt ook makkelijk om nu op dit gewicht te blijven. Ik was dus stilaan klaar om aan de wedstrijdperiode te starten.

Mijn eerste wedstrijd was de parochianenwedstrijd in Wevelgem. Ik reed er meteen een goede wedstrijd met al veel kopwerk en werd er derde. Tof om zo het seizoen te starten! Begin mei heb ik mee gedaan aan een wedstrijd in Heule waar er ook een klimmetje op het programma stond. Ik reed de hele tijd goed mee voorin, deed mijn deel van het kopwerk en haalde opnieuw podium als tweede.

De eerste wedstrijd voor het klassement bij onze bond was in Tielt waar ik mijn broer Bjorn zou helpen. Hij wil namelijk dit jaar het klassement op zak steken. In de tweede ronde kon ik wegrijden met Bjorn en nog derde renner. Ik gaf alles in deze ontsnapping en werd moegestreden derde, bijgevolg ook tweede in het klassement bij de –40 jarigen. Ons plan lukte en Bjorn werd er leider.

Op de ploegentijdrit in Vlamertinge vertrokken we met 4, waarvan er zich eentje echter niet zo goed voelde. Hij ging maar een halve toer mee ook, dus we moesten al snel met 3 verder. Ik ben er volle gas beginnen rijden en moest soms wat inhouden om mijn ploegmakkers niet uit het wiel te rijden.
Ik had namelijk een super gevoel en we werden er tweede op 25 sec. van de winnaar.

Op de individuele tijdrit in Slypskapelle moest er een klimmetje overwonnen worden dat toch serieus in de benen kroop.
Van in het verleden wist ik dat ik daar echter niet bang mag van zijn en startte dan ook volle bak. Een super tijdrit schudde ik uit de benen met als beloning de eerste plaats met een voorsprong van 35 seconden.

Op Moorsele koerse was het opnieuw strijden voor het klassement.
Het was van in het begin alle hens aan dek en in de tweede ronde konden we wegrijden van het peleton met 5 renners. Dit was een goede zaak voor mijn klassement. Ondanks een stram gevoel in de benen heb ik heel de tijd goed kunnen meedraaien. De laatste twee ronden kwamen er wat krampen op maar ik kon het toch vol houden tot het einde. Een iets mindere dag qua gevoel, maar toch een tweede plaats en leider in het klassement bij de -40 jarigen. We zijn nu half juni en ik ben zeer tevreden op de vorm die ik heb op dit moment na een goed uitgekiende voorbereiding. Ik hoop deze voor het tweede deel van 2018 te kunnen behouden om mijn leidersplaats in het klassement met glans te verdedigen.

Dieter.

Atleet in de kijker: Curd Buyck bevestigt vorm voor Transalp Tour

Goede voornemens, niet bij iedereen geraken ze zomaar onder het matje geveegd…

Op 1 januari startte Curd zijn begeleiding bij Pulso-Preventielab voor het rijden van de Transalp Tour die start eind deze week. Een goede voorbereiding is noodzakelijk, gezien deze meerdaagse race 828 km en 17.800 hoogtemeters omvat in 7 dagen. De grote lijnen van de voorbereiding werden uitgestippeld en een fietstest gaf inzicht in de conditie van Curd, waarop verdere trainingszones werden bepaald.

Als full time werkende arbeider is veel trainen en intensief trainen zeker niet altijd makkelijk, maar Curd werkte gemotiveerd en in detail de schema’s af. Gemiddeld fietste hij zo’n 6 tot 13u per week met enkele uitschieters van 17 à 18u om zo dicht mogelijk bij de belasting van de Transalp Tour te komen. Voorlopig werpt het trainingsplan en de inzet van Curd tijdens deze voorbereiding vruchten af, getuigen onderstaande prestaties in de voorbereidingsraces:

  • Cyclo Etalle ( 165km): 9e overall, 2e in leeftijdscategorie
  • Granfondo Schleck (155km): 15e in leeftijdscategorie
  • Les 3 ballons: (210km): 26e overall, 6e in leeftijdscategorie
  • Moorsele koerse: overwinning!

Proficiat dan ook aan Curd met bovenstaande prestaties en heel veel succes op de Transalp Tour!

Atleet in de kijker: Kristof Boonen finisht sterke Milaan – San Remo

Milaan – San Remo 2018 … op en top voorbereid, super gemotiveerd en met ontzettend veel zelfvertrouwen stond ik zondag aan de start! Een ganse voormiddag strijdend in de voorste gelederen van het peloton brachten me over de Torchino met de kopgroep. Een mooie ereplaats, het doel van mijn hele voorbereiding, zat er dus wel degelijk aan te komen. Tot op 250 km het noodlot toesloeg. Een leeglopende tube… Dankzij de hulp van onze fantastische begeleiders kon ik snel van wiel wisselen, maar toch had ik een serieuze inspanning nodig om de kopgroep terug bij te benen.

Net aan de klim van de capo Mele had ik ze te pakken, maar stilaan voelde ik dat ik deze extra inspanning zou bekopen… verzuring en opkomende krampen! Uiteindelijk moest ik dan toch de kopgroep laten rijden en een eigen tempo zoeken. Tot dan had ik een gemiddelde snelheid van 35,3 km/u op de teller staan. Na 45 km zwoegen over de capis, Cipressa en Poggio heb ik de finish bereikt met een gemiddelde snelheid van 33,9 km/u. Op het eerste moment zwaar ontgoocheld door de pech die ik had, maar nu begint tevredenheid de bovenhand te krijgen.

De negen maanden van noeste trainingsarbeid, opofferingen en toewijding hebben me wel in staat gebracht om deze mooie prestatie te leveren waar ik zeker trots op mag zijn. Dit kon ik echter niet doen zonder het begrip, de opofferingen en de vrijheid die ik hiertoe kreeg van mijn vrouwtje. In die periode was zij zoals altijd de allerliefste mama, maar nam ook de rol op zich van de te vaak afwezige papa … DANK JE WEL!

Daarnaast wil ik een speciale dank richten aan Ruben Van der Haeghen, mijn personal coach van het Pulso Preventielab, die me met raad en perfect op maat geleverde trainingsschema’s een beter fietser heeft gemaakt! Je bent een topper Ruben. Last but not least bedank ik al mijn trainingsmakkers en super begeleiders in Milaan, Nico Verbrugghe en David Hoste!

Kristof.

Welkom in ons team Charlotte!

We verwelkomen Charlotte als kinesitherapeute in ons sportmedisch centrum. Charlotte studeerde aan de UGent en heeft intussen ook al een mooie praktijkervaring opgebouwd. Gepassioneerd door sport en wetenschap, met achtergrond in triatlon, past ze perfect in ons huidig team en zal ze naast kinesitherapie ook instaan voor het geven van Core Stability training en trainingen op maat. Door haar ervaring in het zwemmen zal ze ook zwemcoach Stefaan bijstaan in het geven van zwemlessen en in de zwemwereld zal haar doorgedreven kennis van Core Stability  ook de droogtraining naar een hoger niveau tillen.

Leer Charlotte hier beter kennen.

Welkom in ons team Charlotte!