Atleet in de kijker: De Brutal Extreme Triatlon van bedrijfsleider Bart Vuylsteke

Llianberries – Wales: The Brutal Extreme Triatlon

Pre Race Prep

Het is al een hele tijd geleden dat ik nog eens een verslag gemaakt heb van mijn triatlon avonturen. Dit jaar lag de focus vooral op het afvinken van de lijstjes. Het jaar begon met de Epic 300km die heel vlot ging, daarna de Trinatura La Roche waar ik ferm onder de indruk was van deze zware formule die niet moest onderdoen voor een Ironman. De eerste volledige triatlon dit jaar deed ik in Hever Castle, een heel mooie setting, vriendelijke organisatie en een podium plaats in mijn age group was het resultaat in deze wedstrijd die ik iedereen aanraad.

 

Dé topper dit jaar was echter de Brutal Extreme Triatlon in Llanberis-Wales. De naam zegt het zelf, deze wedstrijd is eigenlijk alleen maar geschikt voor deelnemers met een hoek af. Vier kilometer zwemmen in water van 16 graden, gevolgd door 188 km fietsen in het ruwe landschap van Snowdonia met vervolgens 3 rondes van 8.5 km trailrun rond het meer. Als toetje de Snowdon beklimmen tot 1085m hoogte en terug. Deze wedstrijd bestond ook in een halve vorm, maar voor degene waar geen hoek meer aan te vinden is ook in dubbele formule… Lang heb ik ervan gedroomd om ooit eens deze dubbele wedstrijd te doen, maar tijdens mijn wedstrijd is toch wel gebleken dat dit echt wel gekkenwerk is.

The Race

Woensdagavond kwamen we aan na een lange auto rit doorheen een met wegenwerken bezaaid Groot Brittannië, we checkten in bij het idyllische Victoria Snowdon – waar de tijd bleef stille staan en de dieren nog konden praten. Virginie en ik waren onder de indruk van de prachtige omgeving, de bergen, watervallen en de vele schapen. Een prachtige setting om eens mentaal tot het gaatje te gaan. 

De organisatie van de wedstrijd was eerder los amateuristisch te noemen…’Waar zet ik mijn fiets ?’Waar je plaats vindt.- ‘Waar worden de transitie zakken geplaatst?’Welke zakken? Zet je tas maar …… waar je plaats vindt.

De wisselzone was één grote tent die bevolkt werd met de halve en volledige triatleten. Een aparte tent was er voor de dubbele zotten, maar al bij al was er ergens een systeem in te vinden. Goed, zaterdagmorgen om 6h50 werden alle atleten (het was een gezamenlijke start) uitgenodigd het koude water in te duiken. Dat van dat koude water klopte, het duurde toch een minuut of vijf eer ik er wat aan gewend was En toen werd er afgeteld en mochten we beschikken.

Ik vertrok naar mijn doen rustig in een normaal tempo maar zag dat ik hiermee al dicht bij de kop van de wedstrijd zat. Welke wedstrijd het was wist ik niet, maar ik kon vlot profiteren om in de voeten te zwemmen in een tempo dat ik makkelijk aankon. Er waren 4 rondes te zwemmen en de tweede ronde moesten we uit het water om te laten zien dat we niet onderkoeld waren. Na de Australian exit  die benaming vloekte toch wel wat met de temperatuur, terug het water in en ik zag tot mijn verbazing dat er zich nog één atleet voor mij bevond, een tussenspurtje naar de voeten en mooi laten meedrijven. Na het zwemmen mochten we door een schaapsweide die vergeven was van de bruine hoopjes naar de wisselzone toe, fietskledij aan en hopla op de fiets om de 4 rondes van 45 km aan te vatten.

Vanaf het eerste moment op de fiets begon het te miezeren, daarna te regenen en vervolgens te gieten. Eindelijk eens de omstandigheden die ik wilde, na al die wedstrijden gedaan te hebben in tropische omstandigheden vond ik hier de setting waar ik echt van hou. De eerste beklimming in LLanrug was er al direct één die naar adem deed happen, 2km aan 4,4 % met pieken aan 8 %, daarna was de weg glooiend op en neer waar je de snelheid er moest trachten in te houden. De langste en zwaarste beklimming was echter deze naar de Penny-Pas, 6km aan 4,7 % met pieken van 12%…. gezellig, één ronde had een totaal van 756 hoogtemeter. De eerste afdaling van de Penny-Pas gebeurde in de lichte hagel die je pijnlijk kon noemen.

De eerste en tweede ronde haalde ik veel tragere deelnemers in van de halve triatlon  zelf word ik 4x voorbij gevlamd, aanpikken is geen optie. Aan het begin van de tweede ronde kwamen er enkele wollige superfans op de weg gelopen waarvoor ik toch even in de remmen moest. Die derde ronde was een harde noot om te kraken, ik kom praktisch geen deelnemers meer tegen, een soort van alleen op de wereld gevoel overvalt me en ieder oplopend stuk begint een berg te worden, de langste beklimming begint een calvarietocht van verwensingen te worden. Gelukkig kon ik iedere ronde eventjes stoppen aan het hoofdkwartier met de bevoorrading, waar Virginie er was om moed in te spreken en me te voorzien van een hapje en een drankje. De vierde en laatste ronde raapte ik atleten op uit mijn wedstrijd die aan hun respectievelijke tweede of derde ronde bezig waren. Even een kort klapke gedaan om mezelf en hen wat op te monteren en voor ik het wist, was ik boven op de laatste beklimming. Oef eindelijk, we konden gaan lopen…

Binnengekomen in de wisselzone nam ik ruim de tijd om mij om te kleden en af te drogen want ik was volledig doorweekt van regen en zweet. Het was opgehouden met regenen maar de wind was ferm gaan opsteken en de temperatuur gevoelig gedaald. De looptenue aan en hup met de beentjes in lichte tred op weg naar wat de organisatie aangekondigd had als een lichte trail, weliswaar met 170 hoogtemeters per ronde, die vooral vervat zaten in 1 lange klim. En die klim heb ik gevoeld, wees daar maar zeker van. Lopen lukte perfect tot die klim, toen was het stappen,  daarna een afdaling door het bos en over een trailpad over boomwortels en stenen langs de waterval, beetje klimmen, beetje dalen, van links naar rechts. Mooi was het zeker, zelfs idyllisch te noemen maar aan het begin van de derde – en wat ik toen nog als laatste ronde beschouwde – leek het mij eerder een martelweg te worden, ik had nog enkel het kruis tekort.

Eindelijk zat de derde ronde erop en mocht ik naar de medische keuring om Snowdon Mountain aan te vallen. Maar wat bleek: Mountain Closed due to bad weather… eerlijk ik had de bui al voelen hangen. De ganse omgeving baadde in mist, de bergtoppen waren niet meer te zien en het weer verslechterde zienderogen. Het was helaas een terechte beslissing. Nog nooit in gans mijn triatlon carrière ben ik zo dicht bij de opgave geweest. Samen met Virginie ben ik mij eventjes in de tent gaan zetten om te bekomen en iets te eten want mijn maag vond er ook al niets meer aan. Dan toch beslist om door te gaan en hier heeft mijn trouwste supporter mij erdoor gesleurd. Het eerste deel kon Virginie nog meefietsen en dit was toch al een mooi stuk dat erop zat en mentaal zat ik weeral boven de 0 graden. De vierde ronde kon ik al bij al dan toch redelijk goed volmaken al begon het al goed te donkeren. De vijfde ronde was met het Petzl lichtje op het hoofd want je zag haast niets voor de ogen. Zelfs zo donker dat ik 400m de berg te ver was opgelopen omdat ik een afslag gemist had. Ik was er ook nog maar 4 maal gepasseerd… Met andere woorden…ik zat niet meer al te frisDe trail door het donkere bos verliep vrij goed, maar 100% op je gemak ben je toch niet.

The Finish

Eindelijk mocht ik de laatste rechte lijn oplopen en stonden de supporters rijen dik om me over de finish te roepen. Er was muziek, ambiance, sfeer,… You Wish: Er was niks … helemaal niks!! Enkel Virginie die doodongerust stond te wachten en zei dat ze nog nooit zo content was geweest om me terug te zien. Ik mocht een geïmproviseerde finishlijn overschrijden en kreeg toen snel een medaille toegestopt met wat vage congratulations erbij. In de tent heb ik mijzelf eerst efkes moeten leggen en kon ik de aroma’s opsnuiven van een ganse dag zwetende triatleten. Ik was leeg, leger, leegst… Denk niet dat al ooit zo leeg geweest ben na een wedstrijd. Het was op, meer dan op! De kilometer wandelen naar het hotel leken een zesde ronde rond het meer en een douche heeft nog maar weinig zoveel deugd gedaan.

Mijn totaaltijd van deze wedstrijd bedroeg 14h11 min. Hiermee kon ik beslag leggen op de dertiende plaats algemeen. Met deze wedstrijd is mijn lijstje afgewerkt en zal ik eerst eens gaan genieten van welverdiende rust en ga het allemaal eens op mij laten afkomen en zie dan wel wat ik nog uit mijn mouw zal schudden. Er zal wel nog iets zijn dat mij boeit daarvoor is het virus te hardnekkig, maar het zal iets normaler zijnDenk ik

Het is de normaalste zaak geworden om aan het eind van een verslag de trouwe supporters, familie en wederhelft te danken. Bij deze wil ik dat dan al zeker doen, vooral Virginie wiens geduld dit jaar echt wel op de proef gesteld werd, Hever Castle was een wedstrijd in 30 graden, The brutal in regen wind en moeite 11 graden, het kan verkeren Chapeau! De aanloop naar The Brutal was door privé omstandigheden verre van ideaal te noemen maar dankzij Virginie, dichte vrienden en ook ons personeel heb ik mij zo goed en zo kwaad het kon toch wat kunnen voorbereiden en heeft dit exploot ergens wel wat rust gebracht, dank aan allen. 

Tot de volgende,

Bart

Lopen, hoe doe jij het ?

Lopen zit in de lift, maar goed ook! Het is een beweging die eigen is aan ons bestaan. Er bestaan maar weinig sporten die meer natuurlijk zijn dan lopen en de voordelen zijn immens. Versterken van je botten, verbeteren van je gezondheid, stressverlagend en ga zo maar door. Het is een sport waar je weinig voor nodig hebt. Met een paar loopschoenen, shortje en T-shirt ben je er al vanaf, misschien liefst ook nog een hartslagmeter. Bovendien is het helemaal niet zo tijdrovend als fietsen en vele andere sporten. Je vertrekt gewoon thuis, doet je rondje en achteraf heb je nagenoeg geen kuiswerk.

Waar zit dan het addertje onder het gras? Ik schrijf dit artikel niet zomaar natuurlijk. Al te vaak zien wij dezelfde problemen terugkeren. Kniepijn, stijve kuiten, blaren, vermoeidheid, heupklachten, scheenbeenvliesontsteking, stramme spieren enzovoort. Akkoord, er kan iets mis zijn met je vochtinname, met je suikerinname of met je loopstijl en voetafrol. Daar helpen wij je graag mee verder. Maar de meeste kwaaltjes en hinderende blessures komen voort uit 1 probleem: een foute opbouw.

Ons lichaam zit fantastisch in elkaar. Door te sporten verbeter je zo goed als jouw volledige lichamelijke toestand. Maar dit heeft tijd nodig. Een training is en blijft een belasting, een verstoring van je homeostase. Jouw lichaam ervaart dit als een aanval, waarna het in tegenaanval gaat door alles te herstellen en je vorig conditiepeil op te krikken naar een betere fitheid. Zodoende een nieuwe aanval beter te verdragen. Maar geef je niet voldoende herstel, dan zal die nieuwe aanval te vroeg komen en uiteindelijk geraak je oververmoeid of geblesseerd.

Het grote probleem bij lopen is dat ons lichaam snel vooruitgang boekt op vlak van long-, bloed- en hartcapaciteiten. Onze spieren, botten en gewrichten hebben echter meer tijd nodig om aan de belasting te wennen. In de praktijk vertaald voel jij dus dat je lekker langer en harder kan lopen, maar je spieren en gewrichten zijn daar niet klaar voor. Het gevolg kan je al raden natuurlijk… Het grootste gevaar bestaat zelfs voor de beter getrainde medemens. Als je conditioneel sterk bent in fietsen, zwemmen, roeien en/of andere sporten maar weinig loopt, dan schuilt er een grote adder onder het gras bij opstart van je alternatieve training na je rustperiodes. Je voelt namelijk dat je conditioneel klaar bent om uren te gaan lopen, maar jouw gestel is daar nog niet op voorzien!

Voor zowel beginners als getrainde atleten uit andere sporten is het dus van heel groot belang om het lichaam te laten wennen aan het lopen. Wat is dat nu? Laten wennen? Vooreerst moet je je volume in de gaten houden. Heb je al een hele tijd niet gelopen, start dan niet met 30min aan één stuk. Ook al lukt je dit waarschijnlijk wel. Hou het op 4x 5 minuten en wandel er nog wat tussen, gaandeweg verhoog je dan de volumes per training en laat je het wandelen weg. Ook je weekvolume is belangrijk. Ga niet meteen 4 dagen op 7 gaan lopen als je in de voorbije maand niet liep. Start met 2 trainingen met 2 à 3 rustdagen tussen en ook hier verhoog je gestaag het aantal trainingen en verminder je het aantal rustdagen tot je uiteindelijk eens 2 à 3 dagen na elkaar loopt zonder rustdag. Een gezonde opbouw betekent dat je wekelijks ongeveer 10% toevoegt aan je trainingsvolume. Loop je in week 4 ongeveer 60 minuten op al je trainingen samen, dan betekent dit dat week 5 er eentje wordt van 66 minuten. Traag opbouwen dus… Dit impliceert dat 10 km lopen aan één stuk, wat je misschien al had gekund in je eerste week, pas na 2 of 3 maand in je schema zou mogen komen. Dit zal ervoor zorgen dat je op lange termijn geen blessure oploopt. En geloof me, dit is belangrijk, want zo kan je blijven opbouwen. Zit je na 3 maand al 3 weken in de lappenmand, dan ben je meteen ook al je 3 maand opbouw verloren. Ter plaatse blijven trappelen heet dat dan.

Ook je intensiteit is belangrijk. Ga niet meteen te snel lopen, maar bouw eerst basis op. Een goede fundering leggen zorgt ervoor dat je nadien een hoog appartementsgebouw kan neerplanten, zeg ik altijd. Iemand die te snel, te hard loopt zal misschien op zijn slechte fundering 2 verdiepjes kunnen bouwen. Op lange termijn denken dus. Alhoewel, wil jij binnen 2 weken 10 km lopen tegen je vrienden in een Urban trail en nadien nooit meer in een loopschoen kruipen dan mag je al het voorgaand advies in de wind slaan. Je traint dan misschien zelfs beter niet, want de vermoeidheid die je opstapelt in je eerste 2 trainingsweken tot aan je doel zullen ervoor zorgen dat je minder fris start en bijgevolg ook minder fris zal lopen. Maar dan spreken we niet over gezond en verantwoord sporten. Er bestaan veel %-regeltjes om je hartslag te berekenen maar eigenlijk is je adem een makkelijke en juiste parameter voor je intensiteit. Kan je nog in behoorlijke zinnen praten tegen je looppartner? Goed bezig! Kan je niet meer antwoorden op een vraag? Dimmen dat tempo. Eens je makkelijker en langer loopt is het zeker aangewezen om eens een lactaattest te doen en zo met gedetailleerd en persoonlijk advies je trainingstijd zo goed mogelijk te benutten.

Naast volume en intensiteit rustig, nogmaals, rustig!, op te bouwen is natuurlijk ook je materiaalkeuze belangrijk. Loopschoenen in het bijzonder. Maar al te vaak krijg ik mensen over de vloer voor een loopanalyse die blijken met de verkeerde schoenen te lopen. Je mag dan nog goed opgebouwd hebben met mijn voorgaande raad in gedachten, uiteindelijk zet je zo’n 170 passen per minuut, dat is zo’n 5100 passen op slechts een half uurtje lopen. Als je dat doet met een verkeerd type schoen dan hoef ik je niet te vertellen dat je lichaam het zwaar te verduren krijgt. Laat je dus goed adviseren in een sportspeciaalzaak. Of als je de investering wil doen voor een goede loopanalyse wacht hier dan niet mee tot je reeds een blessure hebt opgelopen!

Als laatste wil ik het nog even hebben over core training en looptechniek. Iedereen kan lopen, het is een natuurlijke beweging herinner je nog. Dat wil zeggen dat je als startende loper niet moet nadenken over voorvoetlopen, hiellopen, minimalistic running of maximalistic running en alle andere termen die vaak naar je hoofd worden geslingerd. Loop gewoon, bouw rustig, ja rustig!, op en laat je lichaam wennen aan de loopbeweging. Het eerste wat je moet doen is gewoon meer lopen en je wordt sowieso een betere loper. Nadien kan je gaan nadenken over technieken of over finetunen van je loopritme en techniek. Maar core training is wel belangrijk. Elke sportbeweging staat of valt met een goede basiskracht. Deze laatste is door onze huidige sedentaire levensstijl maar al te vaak zwak ontwikkeld. Een goede stabiliteit en basiskracht zorgen voor het vermijden van blessures en worden dus best ook meteen getraind. Dat hoeft niet gek veel moeite te kosten, 2 à 3 x 20 minuutjes per week is voldoende, dan wel op een correcte manier.

Wij helpen in ons centrum liever mensen vooruit dan dat we ze moeten terugbrengen naar 0 na een blessure die hen achteruitsloeg. Vandaar deze blogpost. Niet vol wetenschappelijke cijfers en verbazingwekkende trainingsinhoud. Neen, in se is het zo moeilijk niet. Ik wil jullie even wakker schudden, om toch jezelf wat af te remmen ook als je conditioneel al goed bent. Want iedereen kent natuurlijk bovenstaand advies, maar doe je het ook echt? Het zal je geld en last besparen. Keep it simple, that’s already hard enough.

Matthias

Partnership tussen Pulso en Lago Zwevegem

Zwevegem heeft sinds kort een gloednieuw zwembad, Club Lago in de Bekaertstraat. Pulso-Preventielab heeft dan weer heel wat zwemexpertise in huis onder leiding van Stefaan Maene. Vandaar dat een mooie partnership is ontstaan, waarbij Pulso wekelijkse zwemtechnieklessen verzorgt te Lago Zwevegem op de volgende uren:

Dinsdagochtend 7.30u – 8.30u

Donderdagochtend 7.30u – 8.30u

Vrijdagmiddag 12.00u – 13.30u

Tijdens deze uren bestaat bovendien ook de mogelijkheid om lactaattesten zwemmen af te leggen of een techniekanalyse te laten uitvoeren. Met deze partnership willen we zwemmers, recreatief en competitief, naar een hoger niveau tillen door de techniek te verbeteren en de juiste zwemtempo’s voor training te bepalen. Zo haal je als zwemmer veel meer uit je tijd die je spendeert in het bad.

Met deze schitterende nieuwe zwemfaciliteit en de nodige zwemexpertise van Pulso staat de zwemsport in Zwevegem weer volledig op de kaart!

Deze samenwerking werd inmiddels bezegeld met een wedstrijd onder alle bezoekers van het openingsweekend, volgende prijzen werden gewonnen:

  • techniekanalyse + opvolgles twv. 116 euro: Patrick H. uit Zwevegem
  • 5 technieklessen zwemmen twv. 125 euro: Tine F. uit Zwevegem

Voor inschrijven of meer informatie over de lessen, analyses of lactaattesten kan je terecht bij Stefaan Maene: stefaan.maene@pulso-preventielab.be

 

Tot binnenkort!

Atleet in de kijker: Dieter Moerkerke zet een mooie reeks neer bij de nevenbonden

Mijn broer en ik rijden al een hele poos tijdritten en wedstrijden. Voor de fun, maar wel met het competitiebeestje in ons bloed. We trainen dan ook graag om er het maximum uit te halen, in de mate van het mogelijke met onze fysiek zware job. Reeds een hele tijd werken we daarvoor samen met Matthias van Pulso. De schema’s hebben ervoor gezorgd dat mijn broer en ik al heel wat podia konden halen. Deze winter heb ik echter langer stilgelegen dan oorspronkelijk voorzien. Bij de eerste conditietest van het jaar bij Matthias bleek ook dat de conditie daardoor wel een duwtje kreeg. Anderzijds was ik mentaal geprikkeld om er terug een sterk jaar van te maken na een langere rust, dat was dan weer een voordeel. Ik volgde mijn schema vanaf die dag heel nauwgezet en trainde 3 à 4x per week, niet altijd lang, maar wel altijd gericht volgens mijn zones. Het gezonde evenwicht tussen werk – training – gezin is geen makkelijke opdracht, maar het lukte zeer goed. Bij de tweede test kreeg ik dan ook positief nieuws. Ons focuspunt, de basisuithouding, was een heel stuk verbeterd. Ik was echter nog niet wedstrijdklaar want eens de wattages hoger opliepen in de test kreeg ik het vrij snel moeilijk. Dat werd dan ook de focus van het tweede deel van de voorbereiding op onze wedstrijden.

Naast de trainingsbegeleiding bij Matthias, wilde ik toch ook nog iets scherper komen dan de vorige jaren. Ik ging dan ook informatie inwinnen bij diëtist Tom van Pulso en slaagde erin om met zijn voedingsbegeleiding nog 3 extra kilo’s te vermageren. Hier voel ik me zeer goed bij en het lukt ook makkelijk om nu op dit gewicht te blijven. Ik was dus stilaan klaar om aan de wedstrijdperiode te starten.

Mijn eerste wedstrijd was de parochianenwedstrijd in Wevelgem. Ik reed er meteen een goede wedstrijd met al veel kopwerk en werd er derde. Tof om zo het seizoen te starten! Begin mei heb ik mee gedaan aan een wedstrijd in Heule waar er ook een klimmetje op het programma stond. Ik reed de hele tijd goed mee voorin, deed mijn deel van het kopwerk en haalde opnieuw podium als tweede.

De eerste wedstrijd voor het klassement bij onze bond was in Tielt waar ik mijn broer Bjorn zou helpen. Hij wil namelijk dit jaar het klassement op zak steken. In de tweede ronde kon ik wegrijden met Bjorn en nog derde renner. Ik gaf alles in deze ontsnapping en werd moegestreden derde, bijgevolg ook tweede in het klassement bij de –40 jarigen. Ons plan lukte en Bjorn werd er leider.

Op de ploegentijdrit in Vlamertinge vertrokken we met 4, waarvan er zich eentje echter niet zo goed voelde. Hij ging maar een halve toer mee ook, dus we moesten al snel met 3 verder. Ik ben er volle gas beginnen rijden en moest soms wat inhouden om mijn ploegmakkers niet uit het wiel te rijden.
Ik had namelijk een super gevoel en we werden er tweede op 25 sec. van de winnaar.

Op de individuele tijdrit in Slypskapelle moest er een klimmetje overwonnen worden dat toch serieus in de benen kroop.
Van in het verleden wist ik dat ik daar echter niet bang mag van zijn en startte dan ook volle bak. Een super tijdrit schudde ik uit de benen met als beloning de eerste plaats met een voorsprong van 35 seconden.

Op Moorsele koerse was het opnieuw strijden voor het klassement.
Het was van in het begin alle hens aan dek en in de tweede ronde konden we wegrijden van het peleton met 5 renners. Dit was een goede zaak voor mijn klassement. Ondanks een stram gevoel in de benen heb ik heel de tijd goed kunnen meedraaien. De laatste twee ronden kwamen er wat krampen op maar ik kon het toch vol houden tot het einde. Een iets mindere dag qua gevoel, maar toch een tweede plaats en leider in het klassement bij de -40 jarigen. We zijn nu half juni en ik ben zeer tevreden op de vorm die ik heb op dit moment na een goed uitgekiende voorbereiding. Ik hoop deze voor het tweede deel van 2018 te kunnen behouden om mijn leidersplaats in het klassement met glans te verdedigen.

Dieter.

Atleet in de kijker: Curd Buyck bevestigt vorm voor Transalp Tour

Goede voornemens, niet bij iedereen geraken ze zomaar onder het matje geveegd…

Op 1 januari startte Curd zijn begeleiding bij Pulso-Preventielab voor het rijden van de Transalp Tour die start eind deze week. Een goede voorbereiding is noodzakelijk, gezien deze meerdaagse race 828 km en 17.800 hoogtemeters omvat in 7 dagen. De grote lijnen van de voorbereiding werden uitgestippeld en een fietstest gaf inzicht in de conditie van Curd, waarop verdere trainingszones werden bepaald.

Als full time werkende arbeider is veel trainen en intensief trainen zeker niet altijd makkelijk, maar Curd werkte gemotiveerd en in detail de schema’s af. Gemiddeld fietste hij zo’n 6 tot 13u per week met enkele uitschieters van 17 à 18u om zo dicht mogelijk bij de belasting van de Transalp Tour te komen. Voorlopig werpt het trainingsplan en de inzet van Curd tijdens deze voorbereiding vruchten af, getuigen onderstaande prestaties in de voorbereidingsraces:

  • Cyclo Etalle ( 165km): 9e overall, 2e in leeftijdscategorie
  • Granfondo Schleck (155km): 15e in leeftijdscategorie
  • Les 3 ballons: (210km): 26e overall, 6e in leeftijdscategorie
  • Moorsele koerse: overwinning!

Proficiat dan ook aan Curd met bovenstaande prestaties en heel veel succes op de Transalp Tour!

Atleet in de kijker: Kristof Boonen finisht sterke Milaan – San Remo

Milaan – San Remo 2018 … op en top voorbereid, super gemotiveerd en met ontzettend veel zelfvertrouwen stond ik zondag aan de start! Een ganse voormiddag strijdend in de voorste gelederen van het peloton brachten me over de Torchino met de kopgroep. Een mooie ereplaats, het doel van mijn hele voorbereiding, zat er dus wel degelijk aan te komen. Tot op 250 km het noodlot toesloeg. Een leeglopende tube… Dankzij de hulp van onze fantastische begeleiders kon ik snel van wiel wisselen, maar toch had ik een serieuze inspanning nodig om de kopgroep terug bij te benen.

Net aan de klim van de capo Mele had ik ze te pakken, maar stilaan voelde ik dat ik deze extra inspanning zou bekopen… verzuring en opkomende krampen! Uiteindelijk moest ik dan toch de kopgroep laten rijden en een eigen tempo zoeken. Tot dan had ik een gemiddelde snelheid van 35,3 km/u op de teller staan. Na 45 km zwoegen over de capis, Cipressa en Poggio heb ik de finish bereikt met een gemiddelde snelheid van 33,9 km/u. Op het eerste moment zwaar ontgoocheld door de pech die ik had, maar nu begint tevredenheid de bovenhand te krijgen.

De negen maanden van noeste trainingsarbeid, opofferingen en toewijding hebben me wel in staat gebracht om deze mooie prestatie te leveren waar ik zeker trots op mag zijn. Dit kon ik echter niet doen zonder het begrip, de opofferingen en de vrijheid die ik hiertoe kreeg van mijn vrouwtje. In die periode was zij zoals altijd de allerliefste mama, maar nam ook de rol op zich van de te vaak afwezige papa … DANK JE WEL!

Daarnaast wil ik een speciale dank richten aan Ruben Van der Haeghen, mijn personal coach van het Pulso Preventielab, die me met raad en perfect op maat geleverde trainingsschema’s een beter fietser heeft gemaakt! Je bent een topper Ruben. Last but not least bedank ik al mijn trainingsmakkers en super begeleiders in Milaan, Nico Verbrugghe en David Hoste!

Kristof.

Welkom in ons team Charlotte!

We verwelkomen Charlotte als kinesitherapeute in ons sportmedisch centrum. Charlotte studeerde aan de UGent en heeft intussen ook al een mooie praktijkervaring opgebouwd. Gepassioneerd door sport en wetenschap, met achtergrond in triatlon, past ze perfect in ons huidig team en zal ze naast kinesitherapie ook instaan voor het geven van Core Stability training en trainingen op maat. Door haar ervaring in het zwemmen zal ze ook zwemcoach Stefaan bijstaan in het geven van zwemlessen en in de zwemwereld zal haar doorgedreven kennis van Core Stability  ook de droogtraining naar een hoger niveau tillen.

Leer Charlotte hier beter kennen.

Welkom in ons team Charlotte!

Buitenkans: Verkoop van test wetsuits aan -40%!

Pulso-Preventielab vernieuwt volledig zijn gamma aan testpakken. Deze wetsuits zijn enkel gebruikt voor het kortstondig passen en zwemmen in zwembad in functie van het vinden van het perfecte model in de goede maat. Deze pakken zijn dan ook in goede staat met heel weinig zwemmeters op de teller.

Onze beschikbare pakken vind je hieronder met adviesverkoopprijs bij vermeld, op dit moment worden deze allen verkocht aan adviesverkoopprijs – 40%. Indien het pak toch beschadiging zou opgelopen hebben wordt een extra 10% korting toegekend en een tube blackwitch adhesive bijgeleverd om het pak te herstellen. Voor meer informatie of interesse kan u steeds contact opnemen met matthias.boetens@pulso-preventielab.be of via 0475 269 716.

Beschikbare pakken:

– Zone 3 Vanquish Man : Maat SM, ST (AVK: 675 euro)
– Zone 3 Aspire Man : Maat ST, XL (AVK: 425 euro)
– Zone 3 Vision Man : Maat SM, M, L, XL (AVK: 325 euro)
– Zone 3 Victory D Man : Maat ST (AVK: 900 euro)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

– Zone 3 Vanquish Dames : Maat ST, S, M (AVK: 675 euro)
– Zone 3 Aspire Dames : Maat S, M, L (AVK: 425 euro)
– Zone 3 Vision Dames : Maat SM, M (AVK: 325 euro)
– Zone 3 Advance Dames : Maat SM, L (AVK: 229 euro)

 

De Garmin Vector 3 powermeter voor u getest!

Coach Ruben testte voor jullie de nog maar net leverbare Vector 3 powerpedalen. Dit is de nieuwste versie uit de Garmin pedalenreeks, die kan verkregen worden als single power meter (Vector 3S – linker pedaal) of als dual power meter (Vector 3 – beide pedalen). De Vector 3 is de opvolger van de Vector 2 uit 2017 en kent enkele nieuwigheden. De grootste vernieuwing die de Vector 3 ondergaan heeft, is dat deze geen externe ‘pods’ meer nodig heeft. Alles is netjes ingewerkt in de pedaal. Dit maakt installatie nog een stuk gemakkelijker (zie deel ‘installatie’). Het geheel ziet er zo ook cleaner uit dan bij de voorganger.

Gezien het vermogen wordt gemeten via de pedalen, is de foutenmarge een stuk kleiner. Je meet namelijks rechtstreeks op de plaats waar de kracht tussen mens en machine worden overgebracht, in tegenstelling tot enkele andere powersystemen. Garmin zelf spreekt hier over een nauwkeurigheid van 1%. Deze nauwkeurigheid werd extra getest, en goed bevonden, in het artikel van DC Rainmaker. Een autoriteit die alle mogelijke snufjes in de sport aan uitgebreide en kritische testen onderwerpt. Verder in dit artikel zullen we wat dieper ingaan op de ervaringen van coach Ruben, in de eerste week dat hij de Garmin Vector 3 gebruikte.

Installatie
Het monteren van de pedalen op de fiets is héél eenvoudig. Je reinigt de cranckarm, doet wat montagevet rond de schroefdraad en je schroeft de pedalen vast. De bijgeleverde ‘Quick-start guide’ toont je stap voor stap duidelijk hoe het moet. Span de pedalen aan tot deze stevig vast zitten. Garmin stelt hier 34Nm voor, maar heb je geen momentsleutel kan je dit perfect op het gevoel doen. Bij aankoop in Pulso-Preventielab verzorgen wij graag de installatie voor je. Algemeen geldt wel dat te zacht aanspannen van de pedalen de foutenmarge op het wattage vergroot.

Belangrijke opmerkingen:
– Controleer of de binnenkant van de pedaalas niet tegen de ketting of fietskader komt. Indien deze minder dan 2mm van elkaar verwijderd zijn gebruik je best de bijgeleverde spacers.
– De pedalen zijn enkel compatibel met Keo schoenplaatjes. Bij elke set worden rode Keo-schoenplaatjes meegeleverd. Maar je kan natuurlijk even goed jouw huidige Keo plaatjes blijven gebruiken.
– Na installatie link je de pedalen best meteen even met je Garmin Connect-app op je GSM. Dit is héél eenvoudig omdat de Vector 3 pedalen over zowel ANT+ als Bluetooth Smart beschikken (wat het ook compatibel maakt met onder meer Zwift).

Testrit
Vóór de rit: Wek je pedalen op door 1x met de cranck rond te draaien. Je zet je Garmin Edge toestel aan en kalibreert de vermogenssensor. Kalibratie OK? Start je training.
Er zijn nieuwe gegevensschermen beschikbaar op je Garmin Edge toestel, zoals de cycling dynamics. Hierop zie je links-rechtsverhoudingen, wattages,… (zie deel ‘cycling dynamics’).

Tijdens de rit: Tijdens het fietsen zie je nu nog meer gegevens die je informatie geven over de inspanning die je op dat moment levert. Maar je kan er ook effectief mee aan het werk. Wat een heel leuke toevoeging is, is de ‘tijd zittend’ en ‘tijd staand’. Het geeft je informatie over hoe lang je op je trappers loopt, of in het zadel zit. Zo kan je dit bijvoorbeeld integreren in een oefening, waarbij je  30s staand – en 30s zittend fietst. Het is een leuke toevoeging aan je duurtraining.

Na de rit: Na je training krijg je héél veel informatie over je training. Zo zie je op welk moment je het meeste kracht geleverd hebt tijdens de trapbeweging, waar je duwt op je pedaal, links-rechts verdeling,… Wat ons brengt bij de ‘cycling dynamics’.

Cycling dynamics (fietsdynamica)
De cycling dynamics geven je meer informatie over je trapbeweging. Naast de standaard cadans en vermogen, kan je hier ook gaan kijken naar welk moment in de trapbeweging je het meeste vermogen levert, alsook over het aantal graden dat je vermogen levert. Even illustreren…

Ruben werkte een training af op de rollen met enkele blokken aan hoger wattage.
Als we de totale training bekijken zien we dat Ruben rechts (72°-115° = 43°) een iets korter moment heeft waarop hij zijn piekvermogen levert dan links (69°-117° = 48°). Ook de totale lengte van de trapbeweging is rechts (0°-202.5° = 202,5°) iets korter dan links (1,41°-208,13° = 206,72°). Dit is waarschijnlijk dan ook de oorzaak van het kleine verschil die we zien in balans tussen links en rechts. Is dit verschil de moeite om specifiek te gaan bijwerken? Nee. Uit de IDXA Bodyscan bij Pulso-Preventielab bleek dat er bij Ruben een klein beenlengteverschil is, wat reeds de oorzaak kan zijn van dit kleine verschil in balans. Een andere oorzaak kan zijn dat Ruben zijn bekken licht gekanteld is. Al er een groter verschil is, moet dit steeds individueel bekeken en besproken worden. Er moet namelijk rekening gehouden worden met alle factoren alvorens er aanpassingen worden gedaan bij het zien van afwijkende cijfers.

Als we dan kijken naar de verdeling tijdens de blokken aan hoger vermogen, dan zagen we dat de totale trapbeweging waar vermogen geleverd wordt, een beetje werd verlengd. Aan het moment van piekvermogen werd weinig veranderd. Een andere ‘cycling dynamic’ die kan bekeken worden is de platform-center offset (PCO). Hierbij wordt in millimeter uitgedrukt hoe ver je naast het centrum van de pedaal duwt. Als we kijken naar een rit op de weg, dan kregen we bovenstaand beeld. Wat zien we? Ruben trapt met zijn linkervoet gemiddeld 1mm naar binnen ten opzichte van het midden van zijn pedaal. Rechts daarentegen trapt hij 6mm rechts van het midden van zijn pedaal. Is dit een groot verschil? Is bijsturing nodig? We gingen op onderzoek uit…

Uit literatuur blijkt dat het belangrijk is om in eerste instantie te kijken of de PCO (mm) consistent gelijk blijft, of deze verandert wanneer er blokken aan hogere wattage, cadans of rechtstaand gedaan worden. We zagen dat de druk iets meer naar de binnenkant van de voet ging bij blokken aan hoger wattage. Maar dit verschil was niet groot genoeg om verder mee aan de slag te gaan.
Ruben gaf wel aan dat hij tijdens de wedstrijd vaak een slapend gevoel heeft aan de buitenkant van zijn rechter voet. Wat we zien op bovenstaand beeld kan wel een verklaring zijn voor dat slapend gevoel, omdat hij meer op de buitenkant van zijn voet duwt. Een kleine aanpassing van de schoenplaatjes kan hier dus eventueel nuttig zijn. Uit literatuur blijkt dat de PCO berekening gevoelig is voor veranderingen in de krachtsensoren. De kleinste aanpassing in de schoenplaatjes kan dus een groot wezenlijk verschil geven in PCO. Het schoenplaatje minder dan een millimeter naar buiten verplaatsen op de schoen kan dus al de oplossing zijn voor Ruben zijn slapende voet. Maar het is en blijft belangrijk om je niet dood te staren op de cijfers. Als deze consistent zijn en je hebt geen pijn of blessures hebt door het fietsen is het geen noodzaak om meteen aanpassingen te doen.

Algemene bevindingen
Ruben kon de data van de Garmin Vector 3 ook vergelijken met zijn SRM vermogensmeter. Alle ritten die hij tot nu toe deed gaven over het geheel van de training een verschil van 2-5 Watt in gemiddeld vermogen tussen beide toestellen. Dit is perfect gelijk als je in rekening brengt dat de Vector pedalen je vermogen links en rechts optellen.  Net als in de uitgebreide review van DC Rainmaker is ons besluit dat de nauwkeurigheid van 1% die Garmin aangeeft, een betrouwbare inschatting is.

De Garmin Vector geeft betrouwbare waarden, die kunnen helpen om bepaalde blessures aan te pakken, maar dit is niet waterdicht. Blijf zeker ook luisteren naar je lichaam, ga niet blindelings aanpassingen doen omdat je afwijkende of assymetrische waarden ziet verschijnen. Overleg met je coach, bikefitter of kinesist (osteopaat) en ga dan indien nodig over tot aanpassingen. De installatie van de pedalen en het verplaatsen naar andere fietsen is héél eenvoudig zelf uit te voeren. Ons algemene besluit is dan ook dat de nieuwe Garmin Vector 3 prijs-kwaliteit zeker een aanrader is voor elke fietser (recreatief én competitief) die meer uit zijn training wil halen om zijn/haar doelen te bereiken.

Literatuur
http://newsroom.garmin.com/press-release/fitness/introducing-cycling-dynamics-garmin-–-revolutionary-cycling-metrics-vector-pow
https://www.garmin.com/en-US/cyclingdynamics/
https://www8.garmin.com/manuals/webhelp/vector3/EN-US/GUID-4FA5F58D-59EE-46E3-8B53-BAB28F8AB27D.html
https://www.dcrainmaker.com/2017/11/garmin-vector-3-power-meter-review.html
https://forums.garmin.com/forum/into-sports/cycling/vector/102396-pco-inaccurate

Vragen? Aarzel niet om contact op te nemen
Ruben.vanderhaeghen@pulso-preventielab.be
0479/47.92.05

Do you want to beat others?

Na een rustperiode is de voorbereiding voor het nieuwe seizoen stilaan op gang gekomen. Vaak komt er wat meer tijd en ruimte vrij tijdens de wintermaanden en wordt er tijdelijk wat minder sportspecifiek gewerkt, alternatieve trainingen staan op het programma.

De winterperiode is dan ook het ideale moment om aan je minder sterke punten te werken, een completere atleet te worden. Only this way, you can beat the others! Naast het opbouwen van de conditionele aspecten, is deze periode ook ideaal om je mentale kracht te versterken. Mentale sterkte is namelijk een belangrijk prestatiebepalend aspect om tijdens het wedstrijdseizoen het maximale uit je sport te halen én er voldoening in te vinden!

We bieden jullie dan ook de mogelijkheid om tijdens de komende maanden in een individueel gesprek kennis te maken met onze mental coach Anouk. Een vrijblijvend gesprek, waarbij je de mogelijkheden van mentale training kan leren kennen en nadien ook kans krijgt om een individueel traject op te starten, geheel op maat van je eigen vragen en werkpunten. Zo kan je terug een stap dichter komen bij jouw topprestatie voor het volgend seizoen.

Graag een vrijblijvend verkennend gesprek met Anouk? Geef een seintje op 0473 85 67 68 of neem contact op via email.

Get your mental focus and perform strong!